Sunday, October 22, 2023

12:23 PM

Chhatrapati Shivaji Maharaj in Basque

 




Chhatrapati Shivaji Maharaj


Izena: Shivaji Bhonsle
Jaioteguna: 1630eko otsailaren 19a Jaioterria
: Shivneri Fort, Pune barrutia, Maharashtra
Gurasoak: Shahaji Bhonsle (Aita) eta Jijabai (Ama)
Erreinua: 1674–1680
Ezkontidea: Saibai, Pubai Soyarabai, S. , Laxmibai, Kashibai
Seme-alabak: Sambhaji, Rajaram, Sakhubai Nimbalkar, Ranubai Jadhav, Ambikabai Mahadik, Rajkumaribai Shirke Erlijioa
: Hinduismoa
Heriotza: 1680ko apirilaren 3a
Boterearen egoitza: Raigad Gotorlekua, Maharashtra
Oinordekoa: Sambhaji Bhonsle

Maharajapatiaren oinordekoa izan zen. Maratha Inperioa India mendebaldean. Bere garaiko gudari handienetako bat dela kontsideratzen da eta gaur egun ere, bere balentrien istorioak kontatzen dira folklorearen zati gisa. Bere ausardiaz eta administrazio-gaitasun handiz, Shivajik enklabe bat landu zuen gainbeheran zegoen Bijapur-eko Adilshahi sultanatotik. Azkenean Maratha Inperioaren sorrera bihurtu zen. Bere agintea ezarri ondoren, Shivajik administrazio eskudun eta aurrerakoia ezarri zuen, militar diziplinatu baten laguntzarekin eta ondo finkatutako administrazio-konfigurazioarekin. Shivaji ezaguna da bere taktika militar berritzaileengatik, metodo ez-konbentzionaletan oinarrituta, geografia, abiadura eta sorpresa bezalako faktore estrategikoak aprobetxatuz bere etsai indartsuagoak garaitzeko.

Haurtzaroa eta hasierako bizitza
Shivaji Bhosle 1630eko otsailaren 19an jaio zen Shahaji Bhosle eta Jijabairengan, Shivneri gotorlekuan, Pune barrutiko Junnar hiritik gertu. Shivajiren aita Shahaji Bijapuri Sultanatearen zerbitzura zegoen - Bijapur, Ahmednagar eta Golconda arteko hiruko elkartea, jeneral gisa. Punetik gertu ere Jagirdari bat zuen. Shivajiren ama Jijabai Sindkhed buruzagi Lakhujirao Jadhav eta emakume erlijioso sakon baten alaba zen. Shivaji bere amarengandik gertu zegoen bereziki, eta ongiaren eta gaizkiaren zentzu zorrotza txertatu zion. Shahajik Punetik kanpo igaro zuen denbora gehiena, Shivajiren hezkuntza gainbegiratzeko ardura Peshwa (Shamrao Nilkanth), Mazumdar (Balkrishna Pant), Sabnis (Raghunath Ballal) eta Sabnis (Raghunath Ballal) barne hartzen zituen ministro-kontseilu txiki baten sorbaldetan zegoen. Dabir bat (Sonopant) eta irakasle nagusi bat (Dadoji Konddeo). Kanhoji Jedhe eta Baji Pasalkar Shivaji arte militar eta martzialetan trebatzeko izendatu zituzten. Shivaji Saibai Nimbalkarrekin ezkondu zen 1640an.
Shivaji jaiotako lider bat izan zen oso gaztetatik. Kanpoko gizon aktiboa zen, Shivneri gotorlekuak inguratzen zituen Sahayadri mendiak arakatu zituen eta ingurua bere eskuen atzetik bezala ezagutu zuen. 15 urte zituenerako, Maval eskualdeko soldadu leial talde bat pilatu zuen, gero bere lehen konkistetan lagundu zutenak.

Bijapur-ekin borrokak
1645erako, Shivajik Pune inguruko Bijapur Sultanatearen menpeko hainbat estrategikoren kontrola eskuratu zuen - Torna Inayat Khan-etik, Chakan FirangojiNarsala-tik, Kondana Adil Shahi gobernadorearengandik, Singhagarh eta Purandarrekin batera. Bere arrakastaren ondoren, Mohammed Adil Shahrentzat mehatxu gisa agertu zen, Shahaji espetxeratzeko agindua eman zuen 1648an. Shahaji aske utzi zuten, Shivaji profil baxua mantentzen eta konkista gehiago ez zedin. Shivajik 1665ean Shahaji hil ondoren bere konkistak berriro hasi zituen Javali harana bereganatu zuen Chandrarao More, Bijapuri jaigirdaar bati. Mohammed Adil Shah-ek Afzal Khan bidali zuen, bere enplegatutako jeneral indartsua, Shivaji menderatzeko.
Biak hitzordu pribatu batean elkartu ziren 1659ko azaroaren 10ean negoziazio baldintzak eztabaidatzeko. Shivajik tranpa bat zela aurreikusi zuen eta prestatuta iritsi zen armadura jantzita eta metalezko tigre atzapar bat ezkutatuta. Afzal Khan-ek sastaka batekin Shivaji erasotu zuenean, bere armadurak salbatu zuen eta Shivajik errepresaliatu zuen Afzal Khan-i tigrearen atzaparrarekin erasotuz, hilkor zaurituz. Bere indarrei buruzagirik gabeko Bijapuriko kontingenteen aurkako erasoa hasteko agindu zien. Garaipena erraza izan zen Shivaji Pratapgarh-eko guduan, non 3000 soldadu inguru bijapuri maratha indarrek hil zituzten. Mohammed Adil Shah-ek gero armada handiagoa bidali zuen Rustam Zaman jeneralaren agindupean, Kolhapur-eko guduan Shivaji aurre egin zion. Shivajik garaipena lortu zuen borroka estrategiko batean jeneralak bere bizitzaren alde ihes egin zuen. Mohammed Adil Shah-k azkenean lortu zuen garaipena 1660ko irailaren 22an Siddi Jauhar jeneralak Panhalako gotorlekua arrakastaz setiatu zuenean. Shivajik Panhalgo gotorlekua berreskuratu zuen geroago 1673an

.
Shivajik Bijapuri Sultanatearekin izandako gatazkak eta etengabeko garaipenek Aurangzeb Mughal enperadorearen radarraren azpian jarri zuten. Aurangzebek bere intentzio inperialaren hedapenerako mehatxu gisa ikusi zuen eta Maratha mehatxua desagerrarazteko ahaleginak kontzentratu zituen. Liskarrak 1957an hasi ziren, Shivajiren jeneralek Ahmednagar eta Junnar inguruko Mughal lurraldeak eraso eta arpilatu zituztenean. Hala ere, Aurangzeben mendekua zapuztu egin zen euri-denbora iristean eta Delhi-n oinordetza lortzeko borrokak. Aurangzebek Shaista Khan, Deccan-eko gobernadorea eta bere amaren osaba, Shivaji menderatzeko zuzendu zuen. Shaista Khan-ek Shivajiren aurkako eraso masiboa egin zuen, bere kontrolpean zeuden hainbat gotorleku eta baita bere hiriburua Poona ere. Shivajik errepresaliatu zuen Shaista Khan-en aurkako eraso ezkutuan jarriz, azkenean zauritu eta Poonatik kanporatu zuen. Gero, Shaista Khanek hainbat eraso antolatu zituen Shivaji, Konkan eskualdeko gotorlekuak gogor murriztuz. Agortutako altxortegia betetzeko, Shivajik Surat erasotu zuen, Mughal merkataritza gune garrantzitsu bat, eta Mughal aberastasuna arpilatu zuen. Aurangzeb haserre batek bere jeneral nagusia Jai ​​Singh I bidali zuen 150.000ko armadarekin. Mughal indarrek hondamendi handia egin zuten, Shivajiren kontrolpean gotorlekuak setiatuz, dirua ateraz eta soldaduak hil zituzten. Shivaji-k Aurangzeb-ekin hitzarmen bat egitea onartu zuen bizitza gehiago gal ez zedin eta Purandar-eko Ituna sinatu zuten Shivaji eta Jai ​​Singh-ek 1665eko ekainaren 11n. Shivajik 23 gotorleku errenditzea onartu zuen eta 400.000 euroko zenbatekoa ordaintzea Mughal-i kalte-ordain gisa. Inperioa. Aurangzebek Shivaji Agrara gonbidatu zuen bere trebetasun militarra Afganistanen mogol inperioak sendotzeko asmoz. Shivaji Agrara bidaiatu zuen bere zortzi urteko Sambhaji semearekin eta Aurangzebek harekin izandako tratuarekin mindu egin zen. Epaitegitik irten zen eta Aurangzeb iraindu batek etxeko atxiloketapean jarri zuen. Baina Shivajik berriro ere bere adimena eta maltzurkeria erabili zituen espetxetik ihes egiteko. Gaixotasun larria iruditu zuen eta gozoki saskiak tenplura bidaltzeko antolatu zuen otoitzerako eskaintza gisa. Garraiolarietako bat bezala mozorrotu eta bere semea saski batean ezkutatu zuen, eta 1666ko abuztuaren 17an ihes egin zuen. Geroago, Mughal eta Maratha etsaiak baretu egin ziren neurri handi batean, Mughal Sardar Jaswant Singh-en bidez etengabeko bitartekaritza bidez. Bakeak 1670era arte iraun zuen, eta ondoren Shivajik mogolen aurkako eraso osoa hasi zuen. Mogolek setiatutako bere lurralde gehienak lau hilabeteren buruan berreskuratu zituen.

Ingelesekin harremana
Bere erregealdiaren hasierako egunetan, Shivajik harreman adeitsuak mantendu zituen ingelesekin Bijapuri Sultanateari lagundu zioten arte, 1660an Panhalako gotorlekua harrapatutakoan haren aurkako liskar batean. Beraz, 1670ean, Shivaji ingelesen aurka mugitu zen Bombay-n ez zutelako saldu. gerrako materiala. Gatazka honek 1971n jarraitu zuen, berriro ingelesek Danda-Rajpuriren erasoan laguntzari uko egin ziotenean, eta Rajapurren ingeles fabrikak arpilatu zituen. Bi alderdien arteko negoziazio ugarik porrot egin zuten eta ingelesek ez zioten laguntzarik eman haren ahaleginei.

Koroatzea eta konkistak
Poona eta Konkan inguruko lurraldeen gaineko kontrol handia finkatu ondoren, Shivajik errege titulua hartzea erabaki zuen eta Hegoaldeko lehen subiranotasun hindua ezartzea erabaki zuen, orain arte musulmanek menderatzen zutena. Marathaseko errege koroatu zuten 1674ko ekainaren 6an, Raigadh-en koroatze zeremonia landu batean. Koroatzea Pandit Gaga Bhatt-ek eman zuen 50.000 lagun inguruk bildutako baten aurrean. Hainbat titulu hartu zituen Chhtrapati (burujabe nagusia), Shakakarta (garai baten sortzailea), Kshatriya Kulavantas (Kshatriyasen burua) eta Haindava Dharmodhhaarak (hinduismoaren santutasuna goratzen duena).
Koroazioaren ostean, Shivajiren zuzentaraupean Marathasek konkista ahalegin oldarkorra abiatu zuten Deccan estatu gehienak hindu subiranotasunaren menpe finkatzeko. Khandesh, Bijapur, Karwar, Kolkapur, Janjira, Ramnagar eta Belgaum konkistatu zituen. Vellore eta Gingee-n gotorlekuak hartu zituen, Adil Shahi agintariek kontrolatuta. Era berean, Venkoji anaiaordearekin batera iritsi zen Tanjavur eta Mysoreren gainean zituen ustiategien inguruan. Helburua zen Deccan estatuak bertako agintari hindu baten menpe bateratzea eta musulmanak eta mogolak bezalako kanpotarrengandik babestea.

Administrazioa
Bere erregealdian, Maratha administrazioa ezarri zen non Chhatrapati subirano gorena zen eta zortzi ministroz osatutako talde bat izendatu zuten hainbat politikaren betearazpen egokia gainbegiratzeko. Zortzi ministro hauek Shivajiren menpe daude zuzenean eta botere handia eman zieten Erregeak formulatutako politiken exekuzioari dagokionez. Zortzi ministro hauek ziren -
(1) Peshwa edo lehen ministroa, administrazio orokorreko burua zena eta erregea ordezkatzen zuena ez zegoenean.
(2) Majumder edo Auditorea erreinuaren finantza-osasuna mantentzeaz arduratzen zen
(3) PanditRao edo Buru Espiritual Nagusia erresumaren ongizate espirituala gainbegiratzeaz arduratzen zen, zeremonia erlijiosoetarako datak finkatzeaz eta egindako ongintzazko programak gainbegiratzeaz arduratzen zen. erregearen eskutik.
(4) Dabir edo Atzerri Idazkariari erregeari atzerri politikako gaietan aholkuak emateko ardura eman zitzaion.
(5) Senapati edo Militar Jenerala militarren alderdi guztiak gainbegiratzeaz arduratzen zen, soldaduen antolaketa, kontratazioa eta prestakuntza barne. Gerra garaian erregearen aholkulari estrategikoa ere izan zen.
(6) Nyayadhish edo Justizia Nagusiak legearen formulazioak eta ondorengo betearazpenak ikusi zituen, zibilak, judizialak zein militarrak.
(7) Mantri edo Kronikagilea zen erregeak bere eguneroko bizitzan egiten zuen guztiaren erregistro landuak gordetzeaz.
(8) Sachiv edo Superintendentea errege-korrespondentziaz arduratzen zen.

Shivajik biziki sustatu zuen marathia eta sanskritoaren erabilera bere gortean persieraren ordez, lehendik zegoen Errege hizkuntza. Bere kontrolpean zeuden gotorlekuen izenak sanskritozko izenetara aldatu zituen bere errege hindua azentutzeko. Shivaji bera hindu jatorra zen arren, erlijio guztien tolerantzia sustatu zuen bere agintepean. Bere politika administratiboak subjektuekiko errespetua eta gizatiarra zen, eta emakumeen askatasuna bultzatu zuen bere agintean. Kastako diskriminazioaren aurka zegoen zorrotz eta kasta guztietako pertsonak enplegatzen zituen bere gortean. Ryotwari sistema aurkeztu zuen, nekazarien eta estatuaren arteko bitartekarien beharra ezabatuz eta fabrikatzaile eta ekoizleengandik zuzenean diru-sarrerak jasoz. Shivajik Chauth eta Sardeshmukhi izeneko bi zergaren bilketa sartu zuen. Bere erresuma lau probintziatan banatu zuen, bakoitza Mamlatdar bat buru zuela. Herria administrazioko unitate txikiena zen eta buruak Deshpande izena zuen, Herriko Panchayat buru zuena. Shivajik indar militar sendoa mantendu zuen, hainbat gotorleku estrategiko eraiki zituen bere mugak ziurtatzeko eta itsas presentzia sendoa garatu zuen Konkan eta Goan kostaldean. 

Demise and Legacy Shivaji 52 urte zituela hil zen 1680ko apirilaren 3an, Raigad gotorlekuan, disenteria baten ondorioz. Oinordetza gatazka sortu zen hil ondoren bere seme nagusiaren Sambhajiren eta Soyrabai hirugarren emaztearen artean, bere 10 urteko Rajaram semearen izenean. Sambhajik Rajaram gaztea deuseztatu zuen eta tronura bera igo zen 1680ko ekainaren 20an. Mughal-Maratha liskarrek jarraitu zuten Shivaji hil ondoren eta Maratha loria asko jaitsi zen. Hala ere, Madhavrao Peshwa gazteak berreskuratu zuen Maratha aintza berreskuratu eta Ipar Indiako agintea ezarri zuen.

12:22 PM

ছত্রপতি শিবাজী মহারাজ

 






নাম: শিবাজী ভোঁসলে
জন্ম তারিখ: 19 ফেব্রুয়ারি, 1630
জন্মস্থান: শিবনেরি ফোর্ট, পুনে জেলা, মহারাষ্ট্র
পিতামাতা: শাহাজি ভোঁসলে (পিতা) এবং জিজাবাই (মাতা)
রাজত্ব: 1674-1680
পত্নী: সাইবাই, সোয়রাবাই, সোয়রাবাই , লক্ষ্মীবাই, কাশীবাই
শিশু: সম্ভাজি, রাজারাম, সখুবাই নিম্বালকার, রানুবাই যাদব, অম্বিকাবাই মহাদিক, রাজকুমারীবাই শিরকে ধর্ম
: হিন্দু ধর্ম
মৃত্যু: 3 এপ্রিল, 1680
ক্ষমতার আসন: রায়গড় দুর্গ, মহারাষ্ট্রের
উত্তরসূরি:

শিবজী মহারাজের সম্ভাজি ভোঁসলের উত্তরাধিকারী ছিলেন। পশ্চিম ভারতে মারাঠা সাম্রাজ্য। তাকে তার সময়ের অন্যতম সেরা যোদ্ধা হিসাবে বিবেচনা করা হয় এবং আজও তার শোষণের গল্প লোককাহিনীর অংশ হিসাবে বর্ণনা করা হয়। তার বীরত্ব এবং মহান প্রশাসনিক দক্ষতার সাথে, শিবাজি বিজাপুরের ক্ষয়িষ্ণু আদিলশাহী সালতানাত থেকে একটি ছিটমহল তৈরি করেছিলেন। এটি শেষ পর্যন্ত মারাঠা সাম্রাজ্যের উৎপত্তিতে পরিণত হয়। তার শাসন প্রতিষ্ঠার পর, শিবাজি একটি সুশৃঙ্খল সামরিক এবং সুপ্রতিষ্ঠিত প্রশাসনিক ব্যবস্থার সাহায্যে একটি যোগ্য ও প্রগতিশীল প্রশাসন বাস্তবায়ন করেন। শিবাজি তার উদ্ভাবনী সামরিক কৌশলগুলির জন্য সুপরিচিত যা তার আরও শক্তিশালী শত্রুদের পরাস্ত করার জন্য ভূগোল, গতি এবং আশ্চর্যের মতো কৌশলগত কারণগুলিকে কেন্দ্র করে অপ্রচলিত পদ্ধতিগুলিকে কেন্দ্র করে।

শৈশব ও প্রারম্ভিক জীবন
শিবাজি ভোঁসলে 19 ফেব্রুয়ারি, 1630 সালে পুনে জেলার জুন্নার শহরের কাছে শিবনেরির দুর্গে শাহাজি ভোঁসলে এবং জিজাবাইয়ের ঘরে জন্মগ্রহণ করেন। শিবাজীর বাবা শাহাজি বিজাপুরি সালতানাতের চাকরিতে ছিলেন - একজন সেনাপতি হিসেবে বিজাপুর, আহমেদনগর এবং গোলকুণ্ডার মধ্যে একটি ত্রিপক্ষীয় সমিতি। তিনি পুনের কাছে একটি জায়গিরদারির মালিকও ছিলেন। শিবাজীর মা জিজাবাই ছিলেন সিন্দখেদ নেতা লাখুজিরাও যাদবের কন্যা এবং একজন গভীর ধার্মিক মহিলা। শিবাজি বিশেষ করে তাঁর মায়ের ঘনিষ্ঠ ছিলেন যিনি তাঁর মধ্যে সঠিক এবং ভুলের কঠোর বোধ জাগিয়েছিলেন। যেহেতু শাহজি তার বেশিরভাগ সময় পুনের বাইরে কাটিয়েছেন, তাই শিবাজীর শিক্ষার তত্ত্বাবধানের দায়িত্ব একটি ছোট মন্ত্রী পরিষদের কাঁধে ছিল যার মধ্যে একজন পেশওয়া (শামরাও নীলকান্ত), একজন মজুমদার (বালকৃষ্ণ পন্ত), একজন সবনিস (রঘুনাথ বল্লাল), একজন দবির (সোনোপন্ত) এবং একজন প্রধান শিক্ষক (দাদোজি কোন্ডদেও)। কানহোজি জেধে এবং বাজি পাসালকারকে শিবাজীকে সামরিক ও মার্শাল আর্টে প্রশিক্ষণ দেওয়ার জন্য নিযুক্ত করা হয়েছিল। শিবাজি 1640 সালে সাইবাই নিম্বালকরের সাথে বিবাহ বন্ধনে আবদ্ধ হন।
শিবাজি খুব অল্প বয়স থেকেই জন্মগত নেতা হয়ে উঠেছিলেন। একজন সক্রিয় বহিরাগত, তিনি শিবনেরি দুর্গের চারপাশের সহ্যাদ্রি পর্বতমালা অন্বেষণ করেছিলেন এবং তার হাতের পিছনের মতো এলাকাটি জানতে পেরেছিলেন। তার বয়স 15 বছর নাগাদ, তিনি মাভাল অঞ্চল থেকে বিশ্বস্ত সৈন্যদের একটি দল সংগ্রহ করেছিলেন যারা পরে তার প্রাথমিক বিজয়ে সহায়তা করেছিল।

বিজাপুরের সাথে লড়াই
1645 সালের মধ্যে, শিবাজি পুনের আশেপাশে বিজাপুর সালতানাতের অধীনে থেকে বেশ কিছু কৌশলগত নিয়ন্ত্রণ অর্জন করেন - ইনায়েত খানের কাছ থেকে তোরনা, ফিরঙ্গোজি নরসালার কাছ থেকে চাকান, আদিল শাহী গভর্নরের কাছ থেকে কোন্ডনা, সিংহগড় এবং পুরন্দর সহ। তার সাফল্যের পর, তিনি মোহাম্মদ আদিল শাহের জন্য হুমকি হিসেবে আবির্ভূত হয়েছিলেন যিনি 1648 সালে শাহাজিকে বন্দী করার আদেশ দিয়েছিলেন। শাহাজিকে এই শর্তে মুক্তি দেওয়া হয়েছিল যে শিবাজি একটি লো প্রোফাইল রাখেন এবং পরবর্তী বিজয় থেকে বিরত থাকেন। 1665 সালে শাহজির মৃত্যুর পর শিবাজি বিজাপুরী জায়গিরদার চন্দ্ররাও মোরের কাছ থেকে জাভালি উপত্যকা অধিগ্রহণ করে তার বিজয় পুনরায় শুরু করেন। মহম্মদ আদিল শাহ শিবাজীকে বশীভূত করার জন্য আফজাল খানকে তার কর্মরত একজন শক্তিশালী সেনাপতি পাঠান।
আলোচনার শর্তাবলী নিয়ে আলোচনা করার জন্য 10 নভেম্বর, 1659 তারিখে দুজনে একটি ব্যক্তিগত মিলনমেলায় মিলিত হন। শিবাজি এটি একটি ফাঁদ হবে বলে অনুমান করেছিলেন এবং তিনি বর্ম পরিহিত এবং একটি ধাতব বাঘের নখর লুকিয়ে প্রস্তুত হয়ে পৌঁছেছিলেন। আফজাল খান শিবাজীকে ছুরি দিয়ে আক্রমণ করলে, তিনি তার বর্মের দ্বারা রক্ষা পান এবং শিবাজি প্রতিশোধ নেন আফজাল খানকে বাঘের নখ দিয়ে আক্রমণ করে, তাকে মারাত্মকভাবে আহত করে। তিনি তার বাহিনীকে নেতৃত্বহীন বিজাপুরী সৈন্যদলের উপর আক্রমণ চালানোর নির্দেশ দেন। প্রতাপগড়ের যুদ্ধে শিবাজীর পক্ষে বিজয় সহজ ছিল, যেখানে মারাঠা বাহিনীর হাতে প্রায় 3000 বিজাপুরী সৈন্য নিহত হয়েছিল। মহম্মদ আদিল শাহ পরবর্তীতে জেনারেল রুস্তম জামানের নেতৃত্বে একটি বৃহত্তর সৈন্য পাঠান যারা কোলহাপুরের যুদ্ধে শিবাজীর মুখোমুখি হয়েছিল। শিবাজি একটি কৌশলগত যুদ্ধে জয়লাভ করেন যার ফলে জেনারেল তার জীবনের জন্য পালিয়ে যায়। মহম্মদ আদিল শাহ অবশেষে বিজয় দেখতে পান যখন তার সেনাপতি সিদ্দি জওহর 22শে সেপ্টেম্বর, 1660 সালে সফলভাবে পানহালার দুর্গ অবরোধ করেন। শিবাজি পরে 1673 সালে পানহালের দুর্গ পুনরুদ্ধার করেন।

মুঘলদের সাথে সংঘর্ষ
বিজাপুরী সালতানাতের সাথে শিবাজীর দ্বন্দ্ব এবং তার ক্রমাগত বিজয় তাকে মুঘল সম্রাট আওরঙ্গজেবের রাডারের আওতায় নিয়ে আসে। আওরঙ্গজেব তাকে তার সাম্রাজ্যিক অভিপ্রায় সম্প্রসারণের হুমকি হিসেবে দেখেন এবং মারাঠা হুমকি নির্মূল করার জন্য তার প্রচেষ্টাকে কেন্দ্রীভূত করেন। 1957 সালে সংঘাত শুরু হয়, যখন শিবাজীর সেনাপতিরা আহমেদনগর এবং জুন্নারের কাছে মুঘল অঞ্চলে হামলা চালায় এবং লুট করে। যাইহোক, বর্ষাকালের আগমন এবং দিল্লিতে উত্তরাধিকারের জন্য যুদ্ধের মাধ্যমে আওরঙ্গজেবের প্রতিশোধ ব্যর্থ হয়েছিল। আওরঙ্গজেব দাক্ষিণাত্যের গভর্নর শায়েস্তা খান এবং তার মামাকে শিবাজীকে বশ করার নির্দেশ দেন। শায়েস্তা খান শিবাজীর বিরুদ্ধে ব্যাপক আক্রমণ শুরু করেন, তার নিয়ন্ত্রণে থাকা কয়েকটি দুর্গ এমনকি তার রাজধানী পুনাও দখল করেন। শিবাজি শায়েস্তা খানের উপর চৌর্য আক্রমণ চালিয়ে প্রতিশোধ নেন, অবশেষে তাকে আহত করেন এবং তাকে পুনা থেকে উচ্ছেদ করেন। শায়েস্তা খান পরবর্তীতে শিবাজীর উপর একাধিক আক্রমণের ব্যবস্থা করেন, কোঙ্কন অঞ্চলে তার দুর্গগুলিকে মারাত্মকভাবে হ্রাস করে। তার ক্ষয়প্রাপ্ত কোষাগার পূরণ করতে, শিবাজি একটি গুরুত্বপূর্ণ মুঘল বাণিজ্য কেন্দ্র সুরাটে আক্রমণ করেন এবং মুঘল সম্পদ লুট করেন। ক্ষুব্ধ আওরঙ্গজেব তার প্রধান সেনাপতি জয় সিং প্রথমকে 150,000 সৈন্যবাহিনী দিয়ে পাঠান। মুঘল বাহিনী শিবাজীর নিয়ন্ত্রনে দুর্গগুলিকে অবরোধ করে, অর্থ উত্তোলন করে এবং সৈন্যদের হত্যা করে। শিবাজি আরও প্রাণহানি রোধ করার জন্য আওরঙ্গজেবের সাথে একটি চুক্তিতে আসতে সম্মত হন এবং 1665 সালের 11 জুন শিবাজি ও জয় সিংয়ের মধ্যে পুরন্দর চুক্তি স্বাক্ষরিত হয়। শিবাজি 23টি দুর্গ আত্মসমর্পণ করতে এবং মুঘলদের ক্ষতিপূরণ হিসাবে 400000 টাকা দিতে সম্মত হন। সাম্রাজ্য. আওরঙ্গজেব আফগানিস্তানে মুঘল সাম্রাজ্যকে সুসংহত করার জন্য তার সামরিক শক্তি ব্যবহার করার লক্ষ্যে শিবাজিকে আগ্রায় আমন্ত্রণ জানান। শিবাজি তার আট বছর বয়সী ছেলে সম্ভাজিকে নিয়ে আগ্রায় যান এবং আওরঙ্গজেবের আচরণে ক্ষুব্ধ হন। তিনি আদালত থেকে বেরিয়ে আসেন এবং বিক্ষুব্ধ আওরঙ্গজেব তাকে গৃহবন্দী করেন। কিন্তু শিবাজি আবারও তার বুদ্ধি এবং ধূর্ততা কাজে লাগিয়ে জেল থেকে পালান। তিনি গুরুতর অসুস্থতার ভান করেছিলেন এবং প্রার্থনার জন্য মন্দিরে পাঠানোর জন্য মিষ্টির ঝুড়ির ব্যবস্থা করেছিলেন। তিনি একজন বাহক হিসাবে ছদ্মবেশ ধারণ করেন এবং তার ছেলেকে একটি ঝুড়িতে লুকিয়ে রাখেন এবং 17 আগস্ট, 1666 তারিখে পালিয়ে যান। পরবর্তী সময়ে, মুঘল সর্দার যশবন্ত সিং-এর মাধ্যমে ক্রমাগত মধ্যস্থতার মাধ্যমে মুঘল ও মারাঠা শত্রুতা অনেকাংশে প্রশমিত হয়। শান্তি 1670 সাল পর্যন্ত স্থায়ী হয়েছিল, তারপরে শিবাজি মুঘলদের বিরুদ্ধে সর্বাত্মক অপরাধ শুরু করেছিলেন। তিনি চার মাসের মধ্যে মুঘলদের দ্বারা অবরুদ্ধ তার বেশিরভাগ অঞ্চল পুনরুদ্ধার করেন।

ইংরেজদের সাথে সম্পর্ক
তার রাজত্বের প্রাথমিক দিনগুলিতে, শিবাজি ইংরেজদের সাথে সৌহার্দ্যপূর্ণ সম্পর্ক বজায় রেখেছিলেন যতক্ষণ না তারা 1660 সালে পানহালার দুর্গ দখলের সময় তার বিরুদ্ধে বিজাপুরি সালতানাতকে সমর্থন করে। যুদ্ধের উপাদান। এই সংঘাত 1971 সালে চলতে থাকে, যখন আবার ইংরেজরা তার ডান্ডা-রাজপুরী আক্রমণে তাদের সমর্থন প্রত্যাখ্যান করে এবং রাজাপুরে ইংরেজদের কারখানা লুট করে। মেয়াদে আসার জন্য দুই পক্ষের মধ্যে অসংখ্য আলোচনা ব্যর্থ হয় এবং ইংরেজরা তার প্রচেষ্টায় তাদের সমর্থন দেয়নি।

রাজ্যাভিষেক এবং বিজয়
পুনা এবং কোঙ্কন সংলগ্ন অঞ্চলগুলির উপর যথেষ্ট নিয়ন্ত্রণ একত্রিত করার পরে, শিবাজি একটি রাজকীয় উপাধি গ্রহণ করার এবং দক্ষিণে প্রথম হিন্দু সার্বভৌমত্ব প্রতিষ্ঠা করার সিদ্ধান্ত নেন, যা এখন পর্যন্ত মুসলমানদের দ্বারা আধিপত্য ছিল। 1674 সালের 6 জুন রায়গড়ে একটি বিস্তৃত রাজ্যাভিষেক অনুষ্ঠানে তাকে মারাঠাদের রাজার মুকুট দেওয়া হয়। প্রায় 50,000 লোকের সমাবেশের সামনে পন্ডিত গাগা ভাট রাজ্যাভিষেকের দায়িত্ব পালন করেছিলেন। তিনি ছত্রপতি (সর্বোচ্চ সার্বভৌম), শাককর্তা (এক যুগের প্রতিষ্ঠাতা), ক্ষত্রিয় কুলবন্ত (ক্ষত্রিয়দের প্রধান) এবং হায়ন্দাব ধর্মোধারক (হিন্দু ধর্মের পবিত্রতাকে উন্নীত করেন) এর মতো বেশ কয়েকটি উপাধি গ্রহণ করেছিলেন।
রাজ্যাভিষেকের পর, শিবাজীর নির্দেশে মারাঠারা দাক্ষিণাত্যের অধিকাংশ রাজ্যকে হিন্দু সার্বভৌমত্বের অধীনে একত্রিত করার জন্য আক্রমণাত্মক বিজয় প্রচেষ্টা শুরু করে। তিনি খানদেশ, বিজাপুর, কারওয়ার, কোলকাপুর, জাঞ্জিরা, রামনগর ও বেলগাঁও জয় করেন। তিনি আদিল শাহী শাসকদের দ্বারা নিয়ন্ত্রিত ভেলোর এবং জিঞ্জি দুর্গগুলি দখল করেন। তাঞ্জাভুর এবং মহীশূরের দখল নিয়ে তিনি তার সৎ ভাই ভেঙ্কোজির সাথেও সমঝোতায় এসেছিলেন। তার লক্ষ্য ছিল দাক্ষিণাত্য রাজ্যগুলিকে স্থানীয় হিন্দু শাসকের শাসনে একীভূত করা এবং মুসলমান ও মুঘলদের মতো বহিরাগতদের হাত থেকে রক্ষা করা।

প্রশাসন
তাঁর শাসনামলে মারাঠা প্রশাসন প্রতিষ্ঠিত হয়েছিল যেখানে ছত্রপতি ছিলেন সর্বোচ্চ সার্বভৌম এবং আটজন মন্ত্রীর একটি দলকে বিভিন্ন নীতির যথাযথ প্রয়োগের তদারকির জন্য নিযুক্ত করা হয়েছিল। এই আটজন মন্ত্রী সরাসরি শিবাজীর কাছে রিপোর্ট করেছিলেন এবং রাজা কর্তৃক প্রণীত নীতি বাস্তবায়নের ক্ষেত্রে তাদের প্রচুর ক্ষমতা দেওয়া হয়েছিল। এই আটজন মন্ত্রী ছিলেন-
(1) পেশোয়া বা প্রধানমন্ত্রী, যিনি সাধারণ প্রশাসনের প্রধান ছিলেন এবং তাঁর অনুপস্থিতিতে রাজার প্রতিনিধিত্ব করতেন।
(2) মজুমদার বা নিরীক্ষক রাজ্যের আর্থিক স্বাস্থ্য বজায় রাখার জন্য দায়ী ছিলেন
(3) পণ্ডিতরাও বা প্রধান আধ্যাত্মিক প্রধান সদয়তার আধ্যাত্মিক সুস্থতা, ধর্মীয় অনুষ্ঠানের জন্য তারিখ নির্ধারণ এবং গৃহীত দাতব্য কর্মসূচির তত্ত্বাবধানের জন্য দায়ী ছিলেন। রাজার দ্বারা
(৪) দবির বা পররাষ্ট্র সচিবকে বৈদেশিক নীতির বিষয়ে রাজাকে পরামর্শ দেওয়ার দায়িত্ব দেওয়া হয়েছিল।
(5) সেনাপতি বা সামরিক জেনারেল সৈন্যদের সংগঠন, নিয়োগ এবং প্রশিক্ষণ সহ সামরিক বাহিনীর প্রতিটি বিষয়ের তত্ত্বাবধানের দায়িত্বে ছিলেন। যুদ্ধের সময় তিনি রাজার কৌশলগত উপদেষ্টাও ছিলেন।
(6) ন্যায়াধীশ বা প্রধান বিচারপতি আইনের প্রণয়ন এবং তাদের পরবর্তী প্রয়োগ, দেওয়ানী, বিচারিক এবং সেইসাথে সামরিক ব্যবস্থা দেখেছিলেন।
(7) রাজা তার দৈনন্দিন জীবনে যা কিছু করেন তার বিস্তারিত নথিপত্র রাখার জন্য মন্ত্রী বা ক্রনিকারের দায়িত্ব ছিল।
(8) শচীব বা সুপারিনটেনডেন্ট রাজকীয় চিঠিপত্রের দায়িত্বে ছিলেন।

শিবাজি তার দরবারে ফারসি, বিদ্যমান রাজকীয় ভাষার পরিবর্তে মারাঠি এবং সংস্কৃতের ব্যবহার জোরদারভাবে প্রচার করেছিলেন। এমনকি তিনি তার হিন্দু শাসনকে উচ্চারণ করার জন্য তার নিয়ন্ত্রণাধীন দুর্গগুলোর নাম পরিবর্তন করে সংস্কৃত নাম দিয়েছিলেন। যদিও শিবাজি নিজে একজন ধর্মপ্রাণ হিন্দু ছিলেন, তবুও তিনি তাঁর শাসনাধীনে সকল ধর্মের প্রতি সহনশীলতা প্রচার করেছিলেন। তার প্রশাসনিক নীতিগুলি বিষয়-বান্ধব এবং মানবিক ছিল, এবং তিনি তার শাসনে নারীদের স্বাধীনতাকে উৎসাহিত করেছিলেন। তিনি কঠোরভাবে বর্ণ বৈষম্যের বিরুদ্ধে ছিলেন এবং তার আদালতে সমস্ত বর্ণের লোকদের নিয়োগ করেছিলেন। কৃষক ও রাজ্যের মধ্যকার মধ্যস্বত্বভোগীদের প্রয়োজনীয়তা দূর করে এবং উৎপাদক ও উৎপাদকদের কাছ থেকে সরাসরি রাজস্ব সংগ্রহের জন্য তিনি রায়তওয়ারী ব্যবস্থা চালু করেন। শিবাজি চৌথ ও সরদেশমুখী নামে দুটি কর আদায়ের প্রচলন করেন। তিনি তার রাজ্যকে চারটি প্রদেশে বিভক্ত করেন, যার প্রত্যেকটির প্রধান ছিলেন একজন মামলতদার। গ্রাম ছিল প্রশাসনের ক্ষুদ্রতম ইউনিট এবং প্রধানের নাম ছিল দেশপান্ডে, যিনি গ্রাম পঞ্চায়েতের প্রধান ছিলেন। শিবাজি একটি শক্তিশালী সামরিক বাহিনী বজায় রেখেছিলেন, তার সীমানা সুরক্ষিত করার জন্য বেশ কয়েকটি কৌশলগত দুর্গ তৈরি করেছিলেন এবং কোঙ্কন এবং গোয়ান উপকূলে একটি শক্তিশালী নৌ উপস্থিতি গড়ে তুলেছিলেন। 

মৃত্যু এবং উত্তরাধিকার শিবাজি 52 বছর বয়সে 3 এপ্রিল, 1680 তারিখে রায়গড় দুর্গে, আমাশয় রোগে আক্রান্ত হয়ে মারা যান। তাঁর মৃত্যুর পর তাঁর বড় ছেলে সম্ভাজি এবং তাঁর 10 বছরের ছেলে রাজারামের পক্ষে তাঁর তৃতীয় স্ত্রী সোয়রাবাইয়ের মধ্যে উত্তরাধিকারের দ্বন্দ্ব দেখা দেয়। সম্ভাজি যুবক রাজারামকে সিংহাসনচ্যুত করেন এবং 20শে জুন, 1680 সালে নিজেই সিংহাসনে আরোহণ করেন। শিবাজীর মৃত্যুর পরেও মুঘল-মারাঠা দ্বন্দ্ব চলতে থাকে এবং মারাঠা গৌরব ব্যাপকভাবে হ্রাস পায়। তবে এটি তরুণ মাধবরাও পেশওয়া দ্বারা পুনরুদ্ধার করা হয়েছিল যিনি মারাঠা গৌরব পুনরুদ্ধার করেছিলেন এবং উত্তর ভারতে তার কর্তৃত্ব প্রতিষ্ঠা করেছিলেন।

12:20 PM

Chhatrapati Shivaji Maharaj in Bambara

 




Chhatrapati Shivaji Maharaj


Tɔgɔ: Shivaji Bhonsle
Bange don: Feburuyekalo tile 19, san 1630
Bange yɔrɔ: Shivneri Fort, Pune mara la, Maharashtra
Bangebagaw: Shahaji Bhonsle (Fa) ani Jijabai (Ba)
Mara: 1674–1680
Furuɲɔgɔn: Saibai, Soyarabai, Putalabai, Sakvarbai .
_
_
_
_
_

_ Maratha Mansamara min bɛ Ɛndujamana tilebin fɛ. A bɛ jate a ka waati kɛlɛcɛ ŋana dɔ ye wa hali bi, a ka waleɲumandɔn maanaw bɛ lakali i n’a fɔ jamanadenw ka maana dɔ. A ka jagɛlɛya n’a ka marako sekobaw fɛ, Shivaji ye enclave dɔ ja ka bɔ Adilshahi sultanate la min tun bɛ ka dɔgɔya Bijapur. A labanna ka Kɛ Maratha Mansamara daminɛ ye. A ka fanga sigili kɔfɛ, Shivaji ye mara min bɛ se kosɛbɛ ani min bɛ taa ɲɛ, o waleya ni sɔrɔdasi kololen ni mara sigicogo sabatilen dɛmɛ ye. Shivaji lakodɔnnen don kosɛbɛ a ka sɔrɔdasi fɛɛrɛ kuraw fɛ minnu tun sinsinnen bɛ fɛɛrɛw kan minnu tɛ laadalako ye k’a kɛ fɛɛrɛw ye i n’a fɔ dugukoloko, teliya ani kabako walasa ka se sɔrɔ a juguw kan minnu fanga ka bon kosɛbɛ.

Childhood & Early Life
Shivaji Bhosle bangera Feburuyekalo tile 19 san 1630 Shahaji Bhosle ni Jijabai fɛ Shivneri dugu barikama kɔnɔ, Junnar dugu kɛrɛfɛ Pune mara la. Shivaji facɛ Shahaji tun bɛ Bijapuri Sultanate baara la - jɛkulu saba min bɛ Bijapur, Ahmednagar ani Golconda cɛ, i n’a fɔ jenerali. Jaigirdari fana tùn b'a bolo Pune kɛrɛfɛ. Shivaji ba Jijabai tun ye Sindkhed ɲɛmaa Lakhujirao Jadhav denmuso ye ani muso min tun bɛ diinɛko la kosɛbɛ. Shivaji tun bɛ gɛrɛ a ba la kɛrɛnkɛrɛnnenya la min ye koɲuman ni kojugu hakilina gɛlɛn don a kɔnɔ. Komin Shahaji y’a ka waati fanba kɛ Pune kɔkan, Shivaji ka kalan kɔlɔsili baara tun bɛ minisiriw ka lajɛba fitinin dɔ kamankun kan min kɔnɔ Peshwa (Shamrao Nilkanth),Mazumdar (Balkrishna Pant), Sabnis (Raghunath Ballal), Dabir (Sonopant) dɔ ani karamɔgɔba dɔ (Dadoji Konddeo). Kanhoji Jedhe ni Baji Pasalkar bilala ka Shivaji dege sɔrɔdasi ni kɛlɛko la. Shivaji furula Saibai Nimbalkar ma san 1640.
Shivaji kɛra ɲɛmɔgɔ bangelen ye kabini a denmisɛnman. Kɛnɛyako baarakɛla ŋana, a ye Sahayadri kuluw sɛgɛsɛgɛ minnu bɛ Shivneri kɛlɛbolow lamini ani ka yɔrɔ in dɔn i n’a fɔ a bolo kɔkanna. A si tun ye san 15 ye tuma min na, a ye sɔrɔdasi kantigiw kulu dɔ lajɛ ka bɔ Maval mara la minnu ye dɛmɛ don kɔfɛ a ka se sɔrɔli fɔlɔw la.

Kɛlɛw ni Bijapur
San 1645, Shivaji ye fanga sɔrɔ fɛɛrɛ caman kan ka bɔ Bijapur Sultanate jukɔrɔ Pune lamini na – Torna ka bɔ Inayat Khan fɛ, Chakan ka bɔ FirangojiNarsala fɛ, Kondana ka bɔ Adil Shahi Gofɛrɛnaman fɛ, ka fara Singhagarh ani Purandar kan. A ka ɲɛtaa kɔfɛ, a tun bɔra kɛnɛ kan ka kɛ bagabagali ye Mohamed Adil Shah ma min ye yamaruya di ka Shahaji bila kaso la san 1648. Shahaji bilala ka bɔ kaso la ni sarati ye ko Shivaji ka a yɛrɛ dɔgɔya ani ka a yɛrɛ tanga se sɔrɔli wɛrɛw ma. Shivaji y’a ka se sɔrɔli daminɛ kokura Shahaji salen kɔfɛ san 1665 a kɛlen ka Javali kɔji sɔrɔ Chandrarao More fɛ, Bijapuri jaigirdaar dɔ. Mohamed Adil Shah ye Afzal Khan ci, jenerali barikama dɔ a ka baara la walasa ka Shivaji kolo.
U fila ye ɲɔgɔn sɔrɔ u yɛrɛ ka ɲɔgɔnye dɔ la Nowanburukalo tile 10 san 1659 walasa ka baro kɛ kumaɲɔgɔnya sariyaw kan. Shivaji tun b’a jira ko a bɛna kɛ jaan ye wa a sera yen a labɛnnen don ni kɛlɛkɛminɛnw ye ani ka nɛgɛ jara dɔ dogo. Tuma min na Afzal Khan ye Shivaji Kὲlɛ ni dagger ye, a Kisira a ka kɛlɛkɛminɛnw fɛ ani Shivaji y'a waleɲumandɔn k'a Kὲlɛ Afzal Khan kan ni jara ka nɛgɛbere ye, k'a Jogin fo ka Se a saya ma. A ye yamaruya di a ka sɔrɔdasiw ma u ka binkanni daminɛ Bijapuri kɛlɛbolo ɲɛmɔgɔ tɛ minnu na. Se sɔrɔli nɔgɔyara Shivaji ma Pratapgarh kɛlɛ la, Bijapuri sɔrɔdasi 3000 ɲɔgɔnna fagara Maratha kɛlɛbolo fɛ. O kɔfɛ, Mohamed Adil Shah ye kɛlɛboloba dɔ ci min tun bɛ jenerali Rustam Zaman ka ɲɛmɔgɔya kɔrɔ min ye Shivaji kunbɛn Kolhapur kɛlɛ la. Shivaji ye se sɔrɔ kɛlɛba dɔ la min kɛra sababu ye ka jenerali boli k’a ka ɲɛnamaya kisi. Mohammed Adil Shah labanna ka se sɔrɔ tuma min a ka jenerali Siddi Jauhar ye Panhala kɛlɛbolo lamini ka ɲɛ Sɛtanburukalo tile 22, san 1660. Shivaji ye Panhal Fort minɛ kokura kɔfɛ san 1673. Kɛlɛw ni Mogolw

ye
Shivaji ka kɛlɛw ni Bijapuri Sultanate ani a ka sebaaya tɛmɛnenw y’a bila Mogol masakɛ Aurangzeb ka rada kɔrɔ. Aurangzeb y’a ye ko a ye bagabagali ye a ka mansamara ŋaniya bonya la ani a y’a ka cɛsiriw sinsin Marathaw ka bagabagali banbali kan. Kɛlɛw daminɛna san 1957, tuma min na Shivaji ka jeneraliw ye binkanni kɛ ani ka Mogɔw ka maraw sonya Ahmednagar ni Junnar kɛrɛfɛ. Nka, Aurangzeb ka waleɲumandɔn in tiɲɛna sanji waati nali fɛ ani kɛlɛ min kɛra ka ɲɛsin a nɔfɛta ma ka segin Deli. Aurangzeb ye Shaista Khan bila, min ye Deccan jamanakuntigi n’a ba facɛ denkɛ ye, u ka Shivaji kolo. Shaista Khan ye binkanniba dɔ daminɛ Shivaji kan, a ye kɛlɛbolo caman minɛ a ka fanga kɔrɔ ani hali a ka faaba Poona. Shivaji y'a ka waleɲumandɔn Kɛ k'a ka binkanni sonyali Da Shaista Khan kan, a laban na k'a jogin k'a gɛn ka Bɔ Poona. Shaista Khan ye binkanni caman labɛn kɔfɛ Shivaji kan, ka dɔ bɔ kosɛbɛ a ka kɛlɛbolow minɛni na Konkan mara la. Walasa k’a ka nafolo min tun banna, Shivaji ye binkanni kɛ Surat kan, Mogɔw ka jagokɛyɔrɔ nafama dɔ ani ka Mogolw ka nafolo sonya. Aurangzeb min dimina kosɛbɛ, o y’a ka jenerali kuntigi Jai Singh I ci ni kɛlɛbolo ye min tun ye mɔgɔ 150 000 ye. Mogɔl kɛlɛbolow ye dent caman kɛ, ka kɛlɛbolow lamini Shivaji ka fanga kɔrɔ, ka wari bɔ ani ka sɔrɔdasi faga u kɔfɛ. Shivaji sɔnna ka bɛnkan sɔrɔ ni Aurangzeb ye walasa ka ɲɛnamaya bɔnɛ wɛrɛw bali ani Purandar bɛnkansɛbɛn bolonɔ bilala Shivaji ni Jai Singh cɛ Zuwɛnkalo tile 11 san 1665. Shivaji sɔnna ka kɛlɛbolo 23 di ani ka wari hakɛ 400000 sara Mogolw ye Mansamara. Aurangzeb ye Shivaji wele ka na Agra ni laɲini ye ka baara kɛ n’a ka sɔrɔdasi seko ye walasa ka Mogol mansamaraw sabati Afganistan. Shivaji taara Agra n’a denkɛ Sambhaji ye min si bɛ san 8 la, wa Aurangzeb ye a minɛ cogo min na, o y’a dusu tiɲɛ. A bɔra kiritigɛso la ni fanga ye ani Aurangzeb dɔ min dusu tiɲɛna, o y’a bila so kɔnɔ. Nka Shivaji y’a ka hakilitigiya n’a ka nanbara kɛ siɲɛ kelen kokura walasa ka boli kaso la. A y’a kɛ i n’a fɔ bana jugu don ani a ye labɛn kɛ walasa dumuni duman segiw ka ci Alabatosoba kɔnɔ ka kɛ sarakaw ye delili kama. A y’a yɛrɛ kɛ fɛn tabaga dɔ ye ani k’a denkɛ dogo segi dɔ kɔnɔ, ka boli Awirilikalo tile 17, san 1666. Waati nataw la, Mogol ni Maratha kɛlɛw lafiyara ka se hakɛba ma ni cɛsiri ye tuma bɛɛ Mogɔ Sardar Jaswant Singh fɛ. Hɛrɛ tora fo san 1670, o kɔfɛ Shivaji ye binkanni bɛɛ kɛ Mogolw kama. A y'a ka mara fanba Sɔrɔ min lamininen dòn Mogɔw fɛ kalo naani 'kɔnɔ.

Jɛɲɔgɔnya ni The English
A ka masaya don fɔlɔw la, Shivaji ye jɛɲɔgɔnya ɲuman mara ni Angilɛw ye fo u ye Bijapuri Sultanate dɛmɛ kɛlɛ la a kama Panhala Fort minɛni na san 1660. O la san 1670, Shivaji ye wuli ka taa Angilɛw kɛlɛ Bombay k’a sababu kɛ u ma a feere kɛlɛfɛnw. O kɛlɛ in tora senna san 1971, tuma min na tugun tubabu banna u ka dɛmɛ na a ka binkanni na Danda-Rajpuri, wa a ye Angilɛw ka iziniw sonya Rajapur. Bɛnkansɛbɛn caman minnu Kɛra jamana fla ninnu ni ɲɔgɔn cɛ walasa ka Nà fanga la, olu ma Se ka Kɛ wa tubabukanw ma u ka dɛmɛ Dòn a ka cɛsiriw la.

Masakɛya ni se sɔrɔli
A kɛlen kɔ ka fanga caman sigi marabolow kan minnu bɛ Poona ni Konkan kɛrɛfɛ, Shivaji y’a latigɛ ka Masakɛ tɔgɔ ta ani ka Ɛnduw ka yɛrɛmahɔrɔnya fɔlɔ sigi Saheli fɛ, min tun bɛ silamɛw bolo fo ka na se bi ma. A kɛra Maratha masakɛ ye Zuwɛnkalo tile 6 san 1674, Raigadh masasigilan sigili seli dɔ la min kɛra kosɛbɛ. Coronation in ɲɛmɔgɔya tun bɛ Pandit Gaga Bhatt bolo mɔgɔ 50.000 ɲɔgɔn ka lajɛ dɔ ɲɛfɛ. A ye tɔgɔ caman ta i n’a fɔ Chhtrapati (masakɛba), Shakakarta (waati dɔ sigibaga), Kshatriya Kulavantas (Kshatriyaw kuntigi) ani Haindava Dharmodhhaarak (min bɛ Ɛndu diinɛ senuya kɔrɔta).
Masafugulan kɔfɛ, Marathaw ye Shivaji ka cikanw kɔrɔ, u ye se sɔrɔli cɛsiri juguw daminɛ walasa ka Deccan jamana fanba sabati Ɛnduw ka fanga kɔrɔ. A ye Khandesh, Bijapur, Karwar, Kolkapur, Janjira, Ramnagar ani Belgaum minɛ. A ye kɛlɛbolow minɛ Vellore ani Gingee, Adil Shahi faamaw tun bɛ minnu mara. A fana Nàna bɛnkan Sɔrɔ n'a kɔrɔkɛ Venkoji ye a ka bolonɔbilaw kan Tanjavur ni Mysore kan. A tun b’a fɛ ka min kɛ, o tun ye ka Deccan jamanaw fara ɲɔgɔn kan Ɛndu faama dɔ ka fanga kɔrɔ ani k’a lakana kɛnɛmamɔgɔw ma i n’a fɔ silamɛw ni Mogolw.

Mara
A ka fanga kɔnɔ, Maratha mara sigira senkan yɔrɔ min na Chhatrapati tun ye jamanatigiba ye ani minisiri 8 ka kulu dɔ sigira sen kan walasa ka politiki suguya caman labatoli ɲuman kɔlɔsi. O minisiri 8 ninnu ye u ka jaabi di Shivaji ma k’a ɲɛsin u ma, wa fanga caman dira u ma masakɛ ye politiki minnu labɛn, olu waleyali siratigɛ la. O minisiri 8 ninnu tun ye –
(1) Peshwa walima Minisiriɲɛmɔgɔ, min tun ye maraba ɲɛmɔgɔ ye ani min tun bɛ masakɛ lasigi a tɛ yen.
(2) Majumder walima jatebɔla tun bɛ masaya ka wariko kɛnɛya mara
(3) Panditrao walima hakilimaya kuntigiba tun bɛ baara kɛ ka Kindom ka hakilimaya lafiya kɔlɔsi, ka donw labɛn diinɛ seliw kama ani ka dɛmɛ porogaramuw kɔlɔsi minnu kɛra masakɛ fɛ.
(4) Dabir walima jamana kɔkankow minisiri tun kalifara a ma ka masakɛ laadi jamana kɔkankow koɲɛw la.
(5) Senapati walima Sɔrɔdasi Jenerali tun bɛ sɔrɔdasi baara bɛɛ kɔlɔsi hali sɔrɔdasiw labɛnni, u tacogo ani u degecogo. Ale fana tùn ye masakɛ ka fɛɛrɛbɔla ye kὲlɛ waati la.
(6) Nyayadhish walima Kiiritigɛla kuntigi ye sariyaw labɛncogo ye ani u labatoli kɔfɛ, siwili, kiritigɛlaw ani sɔrɔdasiw fana.
(7) Masakɛ tun bɛ fɛn o fɛn kɛ a ka don o don ɲɛnamaya kɔnɔ, o bɛɛ tun ka kan ka sɛbɛn kosɛbɛ Mantri walima Chronicler fɛ.
(8) Sachiv walima Superintendent tun bɛ masakɛ ka batakiw ɲɛnabɔ.

Shivaji ye Maratikan ni Sanskrikan fɔli yiriwa kosɛbɛ a ka masaso kɔnɔ sanni ka Pɛrɛsikan fɔ, o min ye Masakɛkan ye min tun bɛ yen. A yɛrɛ y’a ka fanga kɔrɔ kɛlɛbolo tɔgɔw Changé ka kɛ Sanskrikan tɔgɔw ye walasa k’a ka Ɛndu fanga bonya. Hali ni Sivaji yɛrɛ tun ye Ɛndu ye min tun bɛ a yɛrɛ di a ma, a ye diinɛ bɛɛ muɲu a ka mara kɔnɔ. A ka marako politiki tun bɛ tali kɛ koɲɛw la ani hadamadenya siratigɛ la, wa a tun bɛ dusu don musow kɔnɔ u ka hɔrɔnya sɔrɔ a ka fanga kɔnɔ.A tun bɛ siya danfara kɛlɛ kosɛbɛ ani a tun bɛ siya bɛɛ mɔgɔw bila baara la a ka kiritigɛso kɔnɔ. A ye Ryotwari siratigɛ daminɛ min bɛ cɛmancɛlamɔgɔw mago bɔ sɛnɛkɛlaw ni jamana cɛ ani ka sɔrɔw lajɛ k’a ɲɛsin fɛn dilannikɛlaw ni fɛn dilannikɛlaw ma. Shivaji ye takasi fila dalajɛli daminɛ min bɛ wele ko Chauth ani Sardeshmukhi. A y'a ka masaya tila mara naani ye, u kelen-kelen bɛɛ ɲɛmɔgɔya tun bɛ Mamlatdar dɔ bolo. Dugu tun ye marabolo fitinin ye ani kuntigi tɔgɔ tun ye ko Deshpande, min tun ye Dugu Panchayat ɲɛmɔgɔ ye. Shivaji ye sɔrɔdasi fanga barikama mara, ka fɛɛrɛbɔ-kɛlɛbolo caman jɔ walasa k’a ka dancɛw lakana ani ka kɔgɔjida-kɛlɛbolo barikama yiriwa Konkan ni Goan kɔgɔjida la. Demise ni Legacy Shivaji sara a si san 52 la Awirilikalo tile 3 san 1680, Raigad Fort la, a kɛlen kɔ ka kɔnɔboli bana dɔ sɔrɔ. Kὲlɛ dɔ Kɛra a ka saya kɔfɛ a denkɛ kɔrɔba Sambhaji n'a muso sabanan Soyrabai cɛ a denkɛ Rajaram tɔgɔ la min si bɛ sàn 10 na. Sambhaji ye Rajaram kamalennin bɔ masasigilan kan ani a yɛrɛ wulila masasigilan kan Zuwɛnkalo tile 20 san 1680.Mogol ni Maratha kɛlɛw tora senna Shivaji salen kɔfɛ ani Maratha nɔɔrɔ dɔgɔyara kosɛbɛ. Nka a Sɔrɔla kokura kamalennin Madhavrao Peshwa fɛ min ye Maratha nɔɔrɔ Sɔrɔ kokura k'a ka fanga Sìgi Ɛndujamana Worodugu kan.

12:19 PM

Şivaji Bhosle in Azerbaijani

 Chhatrapati Shivaji Maharaj


Adı: Shivaji Bhonsle
Doğum Tarixi: 19 Fevral 1630 Doğulduğu
yer: Shivneri Fort, Pune rayonu, Maharashtra
Valideynlər: Şahaji Bhonsle (Ata) və Jijabai (Ana)
Hökmdarlığı: 1674-1680
, Həyat yoldaşı, Saalababaiyar, Sakalabaiyar, Sakalabaiyar: , Laxmibai, Kashibai Sambhaji Ranubai Rajkumaribai
Mahadik,
Hinduizm
ÖlümüQərbi Hindistanda Maratha İmperiyası. O, dövrünün ən böyük döyüşçülərindən sayılır və bu gün də onun qəhrəmanlıq hekayələri folklorun bir parçası kimi nəql olunur. Şücaəti və böyük idarəçilik bacarığı ilə Şivaci Bijapurun tənəzzüldə olan Adilşahi sultanlığından bir anklav yaratdı. Nəhayət, Maratha İmperiyasının genezisi oldu. Öz hakimiyyətini qurduqdan sonra, Şivaji nizam-intizamlı hərbi və yaxşı qurulmuş inzibati quruluşun köməyi ilə səlahiyyətli və mütərəqqi bir idarəetmə həyata keçirdi. Şivaji, daha güclü düşmənlərini məğlub etmək üçün coğrafiya, sürət və sürpriz kimi strateji amillərdən istifadə edən qeyri-ənənəvi üsullara əsaslanan innovativ hərbi taktikaları ilə məşhurdur. 

Uşaqlıq və Erkən Həyat Şivaji Bhosle 19 fevral 1630-cu ildə Pune rayonunun Cunnar şəhəri yaxınlığındakı Şivneri qalasında Şahaji Bhosle və Jijabai ailəsində anadan olmuşdur. Şivacinin atası Şahaji general olaraq Bijapuri Sultanlığının - Bijapur, Əhmədnaqar və Golconda arasında üçtərəfli birliyin xidmətində idi. O, həmçinin Pune yaxınlığında bir Jaigirdari sahibi idi. Şivajinin anası Jijabai Sindkhed lideri Lakhujirao Cadhavın qızı və dərin dindar qadın idi. Şivaji, ona doğru və yanlışı ciddi şəkildə aşılayan anasına xüsusilə yaxın idi. Şahaji vaxtının çox hissəsini Punedən kənarda keçirdiyi üçün Şivacinin təhsilinə nəzarət məsuliyyəti Peşva (Şamrao Nilkanth), Mazumdar (Balkrişna Pant), Sabnis (Raqhunat Ballal), Dabir (Sonopant) və baş müəllim (Dadoji Konddeo). Kanhoji Jedhe və Baji Pasalkar Şivaciyə hərbi və döyüş sənətlərində təlim keçmək üçün təyin edildi. Şivaji 1640-cı ildə Saibai Nimbalkar ilə evləndi.







Şivaji çox gənc yaşlarından doğulmuş bir lider oldu. Açıq havada fəal olan o, Şivneri qalalarını əhatə edən Sahayadri dağlarını tədqiq etdi və ərazini əlinin içi kimi tanıdı. 15 yaşı olanda o, Maval bölgəsindən bir qrup sadiq əsgər topladı və sonralar onun ilk fəthlərinə kömək etdi.

Bijapur ilə mübarizə
1645-ci ilə qədər Şivaji Pune ətrafında Bijapur Sultanlığının altından bir neçə strateji nəzarəti əldə etdi - İnayat Xandan Torna, FiranqojiNarsaladan Çakan, Adil Şahi Qubernatorundan Kondana, Sinqaqarh və Purandar ilə birlikdə. Müvəffəqiyyətindən sonra o, 1648-ci ildə Şahacini həbs etmək əmrini verən Məhəmməd Adil Şah üçün bir təhlükə olaraq ortaya çıxdı. Şahaji, Şivacini aşağı profilli saxlamaq və gələcək fəthlərdən qorumaq şərti ilə azad edildi. Şivaci 1665-ci ildə Şahajinin ölümündən sonra Bijapuri caigirdaarı olan Chandrarao More-dən Cavali vadisini alaraq fəthlərini bərpa etdi. Məhəmməd Adil Şah, Şivaciyə tabe olmaq üçün vəzifəsində güclü bir general olan Əfzal Xanı göndərdi.
İkisi danışıqların şərtlərini müzakirə etmək üçün 1659-cu il noyabrın 10-da xüsusi görüşdə görüşdülər. Şivaji bunun tələ olacağını təxmin etdi və o, zireh geyinərək və metal pələng pəncəsini gizlədərək gəldi. Əfzal Xan Şivaciyə xəncərlə hücum edərkən, o, zirehləri ilə xilas oldu və Şivaci qisas aldı və Pələng caynağı ilə Əfzal Xana hücum etdi və onu ölümcül yaraladı. O, qüvvələrinə lidersiz Bijapuri kontingentinə hücum etməyi əmr etdi. Təxminən 3000 Bijapuri əsgərinin Maratha qüvvələri tərəfindən öldürüldüyü Pratapgarh döyüşündə Shivaji üçün qələbə asan idi. Məhəmməd Adil Şah daha sonra Kolhapur döyüşündə Şivaci ilə qarşılaşan general Rüstəm Zamanın komandanlığı altında daha böyük bir ordu göndərdi. Shivaji, generalın həyatı üçün qaçmasına səbəb olan strateji döyüşdə qələbə qazandı. Məhəmməd Adil şah, nəhayət, sərkərdəsi Siddi Cauhar 22 sentyabr 1660-cı ildə Pənhala qalasını müvəffəqiyyətlə mühasirəyə alanda qələbəni gördü. Şivaci daha sonra 1673-cü ildə Pənhal qalasını geri aldı.

Moğollarla münaqişələr
Şivajinin Bijapuri Sultanlığı ilə qarşıdurmaları və davamlı qələbələri onu Muğal İmperatoru Aurangzebin radarına saldı. Aurangzeb onu imperiya niyyətinin genişlənməsi üçün bir təhlükə olaraq gördü və səylərini Maratha təhlükəsinin aradan qaldırılmasına yönəltdi. Qarşıdurmalar 1957-ci ildə Şivajinin generalları Əhmədnaqar və Cunnar yaxınlığındakı Muğal ərazilərinə basqın edib qarət etdikdə başladı. Bununla belə, Aurangzebin qisası yağışlı mövsümün gəlişi və Dehlidə varislik uğrunda döyüşlə mane oldu. Aurangzeb, Deccan qubernatoru Şaista Khana və onun əmisi Şivaciyə tabe olmağı əmr etdi. Şaista Xan Şivaciyə qarşı böyük bir hücuma keçdi, nəzarəti altında olan bir neçə qala və hətta paytaxtı Poonu ələ keçirdi. Şivaji cavab verdi ki, Şaista Xana gizli bir hücum etdi, nəticədə onu yaraladı və Poonadan qovdu. Şaista Xan daha sonra Şivaciyə çoxsaylı hücumlar təşkil edərək Konkan bölgəsindəki qalalarını ciddi şəkildə azaldıb. Tükənmiş xəzinəsini doldurmaq üçün Şivaji mühüm Muğal ticarət mərkəzi olan Surata hücum etdi və Muğalların sərvətini talan etdi. Qəzəblənən Aurangzeb 150.000 nəfərlik ordu ilə baş generalı Jai Singh I göndərdi. Moğol qoşunları Şivajinin nəzarəti altında qalaları mühasirəyə alaraq, pul çıxararaq və onların ardınca əsgərləri öldürərək, xeyli çökdü. Şivaji, daha çox insan itkisinin qarşısını almaq üçün Aurangzeb ilə razılaşmağa razılaşdı və Purandar müqaviləsi 11 iyun 1665-ci ildə Şivaci ilə Jai Singh arasında imzalandı. Şivaji 23 qala təslim olmağa və Muğallara təzminat olaraq 400 000 məbləğində ödəməyə razı oldu. İmperiya. Aurangzeb Əfqanıstanda Muğal imperiyalarını möhkəmləndirmək üçün hərbi şücaətindən istifadə etmək məqsədi ilə Şivacini Aqraya dəvət etdi. Şivaci səkkiz yaşlı oğlu Sambhaci ilə birlikdə Aqraya getdi və Aurangzebin ona münasibətindən incidi. O, məhkəmədən çıxdı və incimiş Aurangzeb onu ev dustağı etdi. Lakin Şivaji həbsdən qaçmaq üçün bir daha ağıl və hiyləgərliyindən istifadə etdi. O, ağır xəstəliyə bənzədi və dua üçün məbədə şirniyyat səbətlərinin göndərilməsini təşkil etdi. O, daşıyıcılardan biri kimi maskalanıb oğlunu səbətlərdən birində gizlətdi və 1666-cı il avqustun 17-də qaçdı. Sonrakı dövrlərdə Muğal və Maratha döyüşləri Muğal Sərdar Casvant Sinqh vasitəsilə daimi vasitəçiliklə xeyli dərəcədə sakitləşdirildi. Sülh 1670-ci ilə qədər davam etdi, bundan sonra Şivaji Moğollara qarşı hərtərəfli hücuma başladı. Moğollar tərəfindən mühasirəyə alınan ərazilərinin çoxunu dörd ay ərzində geri aldı.

İngilislərlə əlaqə
Hökmdarlığının ilk günlərində Şivaci 1660-cı ildə Panhala qalasının ələ keçirilməsində ona qarşı çıxan qarşıdurmada Bijapuri Sultanlığını dəstəkləyincəyə qədər ingilislərlə səmimi əlaqələr saxladı. Beləliklə, 1670-ci ildə Şivaji ingilislərə onu satmadıqları üçün Bombayda hərəkətə keçirdi. döyüş materialı. Bu münaqişə 1971-ci ildə davam etdi, o zaman ingilislər onun Danda-Rajpuriyə hücumunda dəstək verməkdən imtina etdilər və o, Racapurdakı ingilis fabriklərini qarət etdi. İki tərəf arasında müddətə çatmaq üçün aparılan çoxsaylı danışıqlar uğursuz oldu və ingilislər onun səylərinə dəstək vermədilər.

Tacqoyma və Fəthlər
Poona və Konkan əyalətlərinə bitişik ərazilər üzərində əhəmiyyətli nəzarəti möhkəmləndirdikdən sonra Şivaci krallıq titulu qəbul etməyə və indiyə qədər müsəlmanların üstünlük təşkil etdiyi cənubda ilk Hindu Suverenliyini qurmağa qərar verdi. O, 6 iyun 1674-cü ildə Raigadhda hazırlanmış tacqoyma mərasimində Marathas Kralı olaraq taclandı. Tacqoyma mərasimini Pandit Qaqa Bhatt təqribən 50.000 insanın toplaşdığı bir yerdə idarə etdi. O, Chhtrapati (ən böyük suveren), Şakakarta (bir dövrün qurucusu), Kshatriya Kulavantas (Kshatriyaların rəhbəri) və Haindava Dharmodhhaarak (Hinduizmin müqəddəsliyini yüksəldən) kimi bir neçə titul aldı.
Tacqoyma mərasimindən sonra, Şivajinin göstərişləri altında Marathalar, Deccan dövlətlərinin əksəriyyətini Hindu Suverenliyi altında birləşdirmək üçün aqressiv fəth səylərinə başladılar. Xandeş, Bicapur, Karvar, Kolkapur, Cəncira, Ramnaqar və Belqaumu fəth etdi. O, Adil Şahi hökmdarlarının nəzarətində olan Vellore və Gingee qalalarını ələ keçirdi. O, həmçinin ögey qardaşı Venkoji ilə Tanjavur və Mysore üzərindəki sahiblikləri ilə bağlı razılığa gəldi. Onun məqsədi Dekkan əyalətlərini yerli hindu hökmdarının hakimiyyəti altında birləşdirmək və onu müsəlmanlar və moğollar kimi kənar şəxslərdən qorumaq idi.

İdarəetmə
Onun hakimiyyəti dövründə Maratha administrasiyası Chhatrapati-nin ali suveren olduğu və müxtəlif siyasətlərin lazımi qaydada həyata keçirilməsinə nəzarət etmək üçün səkkiz nazirdən ibarət bir komandanın təyin edildiyi yerlərdə quruldu. Bu səkkiz nazir birbaşa Şivaciyə hesabat verdi və Kral tərəfindən formalaşdırılan siyasətin icrası baxımından çoxlu səlahiyyət verildi. Bu səkkiz nazir bunlar idi:
(1) Peşva və ya baş nazir, ümumi administrasiyanın başçısı olan və onun yoxluğunda kralı təmsil edirdi.
(2) Majumder və ya Auditor səltənətin maliyyə sağlamlığının qorunmasına cavabdeh idi
(3) PanditRao və ya Baş Ruhani Rəhbər cinsin mənəvi rifahına nəzarət etmək, dini mərasimlər üçün tarixləri təyin etmək və həyata keçirilən xeyriyyə proqramlarına nəzarət etmək üçün məsuliyyət daşıyırdı. padşah tərəfindən.
(4) Dabir və ya Xarici İşlər Nazirinə xarici siyasətlə bağlı məsələlərdə krala məsləhət vermək məsuliyyəti həvalə edildi.
(5) Senapati və ya Hərbi General, əsgərlərin təşkili, işə götürülməsi və təlimi daxil olmaqla, ordunun hər aspektinə nəzarət etməkdən məsul idi. O, həm də müharibə zamanı padşahın strateji müşaviri idi.
(6) Nyayadhish və ya Baş Hakim qanunun tərtibatını və onların sonrakı icrasını, mülki, məhkəmə, eləcə də hərbi gördü.
(7) Mantri və ya Chronicler padşahın gündəlik həyatında etdiyi hər şeyin ətraflı qeydlərini aparmaqdan məsul idi.
(8) Sachiv və ya Nəzarətçi kral yazışmalarına cavabdeh idi.

Şivaji öz sarayında mövcud kral dili olan fars dilinin əvəzinə marati və sanskrit dillərinin istifadəsini şiddətlə təbliğ edirdi. O, hətta Hindu hökmranlığını vurğulamaq üçün nəzarəti altında olan qalaların adlarını Sanskrit adlarına dəyişdi. Şivaci özü dindar bir hindu olsa da, onun hakimiyyəti altında bütün dinlərə tolerantlığı təbliğ edirdi. Onun idarəçilik siyasəti subyektlərə uyğun və insanpərvər idi və o, öz hökmranlığında qadınların azadlığını təşviq edirdi. O, kasta ayrı-seçkiliyinin qəti əleyhinə idi və sarayında bütün təbəqələrdən olan insanları işə götürdü. O, fermerlərlə dövlət arasında vasitəçilərə ehtiyacı aradan qaldıran və birbaşa istehsalçı və istehsalçılardan gəlir toplayan Ryotvari sistemini təqdim etdi. Şivaji Chauth və Sardeshmukhi adlı iki verginin yığılmasını təqdim etdi. O, səltənətini dörd vilayətə böldü və hər birində bir Məmlətdar başçılıq etdi. Kənd ən kiçik idarəetmə vahidi idi və başçı Kənd Pançayatına rəhbərlik edən Deşpande adlanırdı. Şivaji güclü hərbi qüvvə saxladı, sərhədlərini qorumaq üçün bir neçə strateji qala tikdi və Konkan və Qoan sahilləri boyunca güclü dəniz varlığını inkişaf etdirdi. 

Demise və Legacy Şivaji dizenteriya xəstəliyindən əziyyət çəkdikdən sonra 3 aprel 1680-ci ildə Raigad Fortunda 52 yaşında vəfat etdi. Onun ölümündən sonra böyük oğlu Sambhaji ilə üçüncü həyat yoldaşı Soyrabai arasında 10 yaşlı oğlu Rajaram adından varislik münaqişəsi yaranıb. Sambhaji gənc Racaramı taxtdan saldı və 20 iyun 1680-ci ildə taxta özü çıxdı. Muğal-Maratha münaqişələri Şivacinin ölümündən sonra da davam etdi və Maratha şöhrəti xeyli azaldı. Bununla birlikdə, Maratha şöhrətini geri qaytaran və Şimali Hindistan üzərində hakimiyyətini quran gənc Madhavrao Peshwa tərəfindən geri alındı.

12:17 PM

Chhatrapati Shivaji Maharaj in Aymara

 Chhatrapati Shivaji Maharaj


Suti: Shivaji Bhonsle
Yurïwi uru: 19 uru lapaka phaxsit 1630 marana
Yurïwi: Shivneri Fort, Pune distrito, Maharashtra
Awk tayka: Shahaji Bhonsle (awki) ukat Jijabai (Tayka)
apnaqawi: 1674–1680
Chacha warmi: Saibai, Soyarabai, Putalabai, Sakvarbai , Laxmibai, Kashibai
Wawanaka: Sambhaji, Rajaram, Sakhibai Nimbalkar, Ranubai Jadhav, Ambikabai Mahadik, Rajkumaribai Shirke
Religión: Hinduismo
Jiwata: Abril 3, 1680
Ch’ama: Raigad Fort, Maharashtra B.
Shismbaji

Bhongon Belsleji B. Imperio maratha ukax India uksan inti jalant tuqinkiwa. Jupax uka pachan jach’a ch’axwirinakat maynïriw uñt’ata ukat jichhürunakanx jach’a lurawinakapat sarnaqäwinakax folklore ukan chikanchataw arsu. Shivaji jupax jan axsart’as ukhamarak jach’a administrativo yatiñanakapampix mä enclave ukham lurawayi, ukax sultanato Adilshahi de Bijapur ukanx aynacht’ataw uñjasi. Qhipharux ukax Imperio Maratha ukan génesis ukar tukuwayi. Shivajix apnaqawip utt’ayasax mä administración competente ukat progresiva ukaruw phuqhawayi, mä disciplinado militar ukat suma utt’ayat administrativo ukan yanapt’apampi. Shivaji jupax wali uñt’atawa machaq pallapallanakan tácticas ukanakampi, ukax métodos no convencionales ukanakaruw uñt’ayasi, factores estratégicos ukanakamp aprovechasa, geografía, velocidad ukat sorpresa ukanakamp juk’amp ch’aman uñisirinakapar atipt’añataki.

Childhood & Early Life
Shivaji Bhosle jupax 19 uru lapaka phaxsit 1630 maranw yuritayna, Shahaji Bhosle ukat Jijabai jupanakan wawapawa, Shivneri fortaleza ukan yuritayna, Junnar marka jak’an Pune distriton. Shivaji tatax Shahaji Sultanato Bijapuri uksan irnaqäna - mä asociación tripartita Bijapur, Ahmednagar ukat Golconda ukanakan irnaqäna, general ukhama. Jupax Pune jak’an mä Jaigirdari ukanïnwa. Shivaji mamapax Jijabai Sindkhed irpirin Lakhujirao Jadhav jupan phuchapänwa ukat wali religioso warminïnwa. Shivajix mamaparuw juk’amp jak’achasïna, jupax kunatix askïki ukat jan walïki ukanak wali ch’amampiw amuyt’ayäna. Kunjamakitix Shahajix jilpachax Pune anqäxanw sarnaqäna, Shivajin yatichäwip uñjañax mä jisk’a consejo de ministros ukan amparapankänwa ukax mä Peshwa (Shamrao Nilkanth),mä Mazumdar (Balkrishna Pant), mä Sabnis (Raghunath Ballal), mä Dabir (Sonopant) ukat mä jilïr yatichiri (Dadoji Konddeo). Kanhoji Jedhe ukat Baji Pasalkar jupanakax Shivaji juparux pallapallanakan ukhamarak artes marciales ukanakat yatichañatakiw utt’ayatäpxäna. Shivaji jupax Saibai Nimbalkar jupampiw 1640 maran jaqichasïna.
Shivaji jupax wali jisk’atpachaw yurir irpirir tukuwayi. Mä activo anqankir jaqiwa, jupax Sahayadri qullunakar Shivneri fortalezas ukanakar muyuntat uñakipäna ukat uka chiqarux amparanakap qhipäxjam uñt’äna. 15 maranïkäna ukhajja, Maval sat cheqankir mä tama jan jitheqtir soldadonakaw tantachtʼasïna, jupanakajj qhepatjja, nayrïr atipjäwinakapanwa yanaptʼapjjäna.

Bijapur ukamp ch’axwawinaka
1645 marakamaxa, Shivaji jupax walja estratégicos ukanakan apnaqawip katuqawayi, Sultanato de Bijapur uksanx Pune jak’ankiwa – Torna Inayat Khan markat, Chakan FirangojiNarsala markat, Kondana Adil Shahi gobernadorat, Singhagarh ukat Purandar ukanakamp chika. Ukham suma jikxatasitapatxa, jupax Mohammed Adil Shah jupatakix mä amenaza ukhamaw uñstawayi, jupax Shahaji juparux carcelar jist’antañapatakiw kamachi churawayi, 1648. Shahaji jupax antutatäxänwa, Shivaji jupax jisk’a uñt’atäñapataki ukat juk’amp atipt’äwinakat jark’aqasiñataki. Shivaji jupax Shahaji jiwatapatx wasitatw atipt’äwinak qalltawayi, 1665 maranx Javali valle ukax Chandrarao More, Bijapuri jaigirdaar jupat katuqawayi. Mohammed Adil Shah jupax Afzal Khan juparuw khitäna, jupax irnaqäwipanx wali ch’aman generalänwa, Shivaji jupar apnaqañapataki.
Uka paninix 10 uru noviembre phaxsit 1659 maranw mä privado tantachäwin tantachasipxäna, kuna tuqittï aruskiptʼapkani uka tuqit parltʼañataki. Shivaji jupax mä sipita ukhamaw sasaw amuyäna ukat jupax armadura ukamp wakicht’ataw purinitayna ukat metal tigre garra imantasa. Kunawsatix Afzal Khan jupax Shivaji juparux mä puñalampiw atacatayna, jupax armadurapampiw qhispiyatäna ukatx Shivaji jupax kutt’ayataynawa, Afzal Khan juparux tigre ukan garra ukamp atacatayna, jiwayañkamaw usuchjatayna. Jupax ch’amanchirinakaparux jan irpirin contingentes bijapuri ukanakar jan walt’ayapxañapatakiw mayïna. Shivaji jupatakix atipt’añax jasakiwa, Pratapgarh ch’axwäwinx niya 3000 Bijapuri pallapallanakaw maratha ch’amanchirinakan jiwayat uñjasipxäna. Ukatx Mohammed Adil Shah jupax mä jach’a ejercitoruw khithatayna, general Rustam Zaman jupan p’iqinchata, jupax Shivaji jupampiw Kolhapur ch’axwäwinx uñkatasïna. Shivaji jupax mä estratégico ch’axwäwin atipt’äw jikxatäna, ukat generalax jakäwip qhispiyañatakiw jaltxatayna. Mohammed Adil Shah jupax qhipharux atipt’äw uñjäna, kunapachatix general Siddi Jauhar jupax Panhala fortaleza ukarux sum muyuntawayi, 22 uru sata qallta phaxsit 1660. Shivaji jupax Fort de Panhal ukx wasitat katuntawayi, qhipa maranakanx 1673. Mogols ukanakamp

ch’axwawinaka
Shivajix Sultanato Bijapuri ukamp ch’axwatapa ukat sapürunjam atipt’awinakapax Aurangzeb emperador mogol ukan radar ukar puriyatayna. Aurangzeb jupax juparux mä jan walt’äwjamaw uñjäna, imperial amtäwip jilxatayañataki ukat ch’amanchawip maratha jan walt’äw chhaqtayañatakiw ch’amanchawayi. Ch’axwawinakax 1957 maran qalltawayi, Shivaji ukan generalanakapax Ahmednagar ukat Junnar jak’an territorios mogules ukanakaruw mantapxäna ukat lunthatapxäna. Ukampirus Aurangzeb-an kutkatasiñapax jallu pachan puritapat ukhamarak Delhi markar kutt’asax sucesión ukar ch’axwatapamp jan walt’ayataw uñjasiwayi. Aurangzeb jupax Shaista Khan, Deccan markan gobernadoraparu ukhamarak tayka tiyuparuw Shivaji ukar apnaqañapatak mayïna. Shaista Khan jupax Shivaji ukarux mä jach’a ataque lurawayi, walja fortalezas ukanakaruw katuntawayi, jupanakan apnaqata ukat capital Poona ukas katuntawayi. Shivaji jupax kutt’ayawayiwa, Shaista Khan ukarux mä ataque silencioso ukamp lurawayi, qhipharux usuchjawayiwa ukat Poona markat jaqunukuwayi. Qhipharux Shaista Khan jupax walja ataques ukanakaw Shivaji ukar wakicht’awayi, ukax Konkan suyun fortalezas ukanakan katxarutanakap sinti jisk’achawayi. Chhaqt’at tesoropar phuqhantañatakix Shivajix Surat markaruw atacatayna, ukax mä wakiskir centro de comercio mogul ukawa ukat mogul ukan qamir yänakap lunthatawayi. Mä colerat Aurangzeb chachajja, Jai Singh I sat jilïr generalaparuw 150.000 ejercitompi khitäna. Fuerzas mogules ukanakax wali ch’amampiw ch’axwapxäna, Shivaji jupan apnaqat fortalezas ukanakaruw muyuntapxäna, qullqi apsupxäna ukat jupanakan qhipäxapanx pallapallanakaruw jiwayapxäna. Shivaji jupax Aurangzeb jupamp mä amtar puriñ amtawayi, jan juk’amp jiwatat chhaqhayañataki ukat Tratado de Purandar ukax Shivaji ukat Jai Singh jupanakamp firmatawa, 11 uru chinuqa phaxsit 1665. Shivaji jupax 23 fortalezas ukanakar katuyañ amtawayi, ukatx 400000 qullqiw mogul ukar indemnización ukham payllañatak iyaw satayna Imperio ukaxa. Aurangzeb jupax Shivaji juparux Agra markar jawillt’awayi, mä amtampiw pallapallanakan ch’amapampi Afganistán markan imperios mogules ukanakar ch’amanchañataki. Shivajix llätunk marani Sambhaji yuqapampix Agra markaruw sarapxäna, ukat Aurangzeb jupax kunjams uñjäna ukax chuym ch’allxtayäna. Jupax tribunal ukanx wali ch’amampiw mistuwayi ukatx mä chuym ust’ayat Aurangzeb jupax utan jist’antataw uñjasiwayi. Ukampis Shivajix wasitatwa yatiñapampi ukat k’ari yatiñapampix carcelar jist’antatäñat qhispiwayi. Jupajj wali usutäkaspas ukhamaw amuyasïna, ukat canastanak muxsa achunak templor apañatak wakichtʼäna, ukhamat Diosar mayisiñataki. Jupax mä apt’asir jaqit uñt’ayasisinx yuqaparuw mä canasta ukar imantawayi, ukatx 17 uru achuqa phaxsit 1666 maranw qhispiwayi, qhipa pachanakanx mogul ukat maratha ukan uñisiñanakapax wali sumaw jikxatasïna, sapa kutiw Sardar Jaswant Singh mogul tuqi mediación ukampix samarañ qalltawayi. Sumankañax 1670 marakamaw utjäna, ukatx Shivaji jupax mogols ukanakarux taqpach jan walt’ayañ qalltawayi. Jupax pusi phaxsitx jilpach territorionakap kutt’ayawayi, mogols ukanakamp muyuntat uñjasiwayi.

The English ukamp chikt’atäña
Qallta urunakax apnaqawipanx Shivajix inglés jaqinakampiw wali suma apasiñanak utjatayna, jupanakax Sultanato Bijapuri ukaruw yanapt’apxäna, jupar ch’axwañanx Fuerte de Panhala uksa katuntasinx 1660. Ukhamat 1670 maranx Shivajix inglés jaqinakarux Bombay markanx jan aljapxatapatw sartawayi ch’axwañ material. Aka ch’axwawix 1971 maranw sarantaskakïna, ukatx wasitatw inglés jaqinakax Danda-Rajpuri markar ataque luratapatx janiw yanapt’apkänti, ukatx jupax Rajapur markan inglés fabricanakaruw lunthatawayi. Walja aruskipäwinakaw pä partidos ukanakan término ukar puriñapatak jan phuqhaskänti ukatx inglés jaqinakax janiw juparux yanapt’apkänti.

Coronación ukat Conquistas
Poona ukat Konkan ukanakar jak’achasir territorionakar mä jach’a control ch’amanchasa, Shivaji jupax mä título Rey ukar apsuñ amtäna ukat nayrïr Soberanía Hindu Sur uksan utt’ayañ amtäna, ukax jichhakamax musulmanes ukanakan apnaqatawa. Jupajj 1674 maran junio phajjsit 6 urunak saraqataruw Raigadh markan mä jachʼa coronación ceremonia ukan Marathas markan Reyjam coronat uñjasïna. Coronación ukax Pandit Gaga Bhatt jupan oficiatänwa, niya 50.000 jaqinakan tantachasiwip nayraqatan. Jupax walja sutinak katuqawayi, Chhtrapati (soberano primordial), Shakakarta (mä época ukan utt’ayiripa), Kshatriya Kulavantas (Kshatriyas p’iqinchiri) ukat Haindava Dharmodhhaarak (khititix hinduismo ukan qullanätap jach’anchayi).
Coronación qhipatxa, marathas jupanakax Shivaji jupan kamachinakaparjamax agresivan conquista ch’amanchawinak qalltawayi, jilpach estados de Deccan ukanakar Soberanía Hindu ukar ch’amanchañataki. Jupax Khandesh, Bijapur, Karwar, Kolkapur, Janjira, Ramnagar ukat Belgaum ukanakaruw katuntawayi. Jupax Vellore ukat Gingee uksan fortalezas ukanakaruw katuntawayi, Adil Shahi apnaqirinakan apnaqata. Ukhamarakiw Venkoji padrastro jilapampiw mä amtar puripxäna, Tanjavur ukat Mysore ukanakan apnaqawipatxa. Kuntix jupax amtkän ukax estados de Deccan ukanakar mayachthapiñaw mä nativo hinduista apnaqirin apnaqatapata ukhamarak anqäx jaqinakat jark’aqañaw musulmanes ukat mogules ukanakat.

Administración
Jupan apnaqawipanx maratha administración ukax utt’asiwayi kawkhantix Chhatrapati ukax jach’a soberano ukhamarak mä equipo llätunk ministrunakaw utt’ayata kunayman políticas ukanakan sum phuqhasiñapataki. Aka llätunk ministrunakax Shivaji ukar chiqak yatiyapxäna ukatx walja ch’amampiw churapxäna políticas formuladas del Rey ukan phuqhañapataki. Aka llätunk ministrunakax akanakawa –
(1) Peshwa jan ukax Primer Ministro, jupax administración general uksan p’iqinchiripawa ukat jan utjkipanx reyin sutipxarux uñt’ayaraki.
(2) Majumder jan ukax auditor ukax Reino ukan qullqi tuqit k’umaräñapatak lurañapawa
(3) Panditrao jan ukax Jilïr Irpiri ajay p’iqinchirux ajay tuqin suma jakañap uñjañapawa, religiosos ceremonias ukanakat fechas askichaña ukat programas benéficos ukanakax luratäki uk uñjañapawa . reyin luratapa.
4) Dabir jan ukax Secretario de Relaciones Exteriores ukarux políticas exteriores ukanakat reyir iwxt’añapatakiw katuyatäna.
(5) Senapati jan ukax General Militar ukax pallapallanakan taqi kunan uñjañ uñjirïna, pallapallanakar wakicht’aña, jawst’aña ukat yatichaña. Ukat mä chʼaxwäwix utjkäna ukhaxa, reyin estratégico tuqit amuytʼasirïtaynawa.
(6) Nyayadhish jan ukax Jefe de Justicia ukax formulaciones de ley ukat qhipharux phuqhañap uñjäna, civil, judicial ukhamarak militar.
7) Mantri jan ukajj Crónico sat qellqerejj taqe kunatï reyejj sapa uru jakäwipan lurkäna ukanak wali sum qellqtʼañapänwa.
8) Sachiv jan ukax Superintendente sat chachaw reyin qillqatanakap uñjäna.

Shivaji jupax wali ch’amampiw marathi ukat sánscrito uka arunak cortepan apnaqañapatak ch’amanchawayi, persa aru apnaqañat sipansa, ukax utjkän uka Real aru. Ukat jupan apnaqat fortalezanakan sutinakapsa sánscrito sutinakaruw mayjtʼayarakïna, ukhamat hinduismo religionapar jukʼamp jachʼañchañataki. Shivaji chachajj pachpa hinduismo religionankir jaqëkchïnsa, apnaqäwipan taqe religionanakaruw tolerasiñapatak chʼamañchäna. Políticas administrativas ukanakapax sujeto-amigable ukhamarak humano ukhamawa, ukat jupax warminakan libertad ukaruw ch’amanchawayi apnaqawipanxa.Jupax casta discriminación ukarux wali ch’amanchawayiwa ukat tribunalapanx taqi casta ukankirinakaruw irnaqayaraki. Jupax sistema Ryotwari ukar uñt’ayi, ukax yapuchirinakamp estado ukamp chika taypinkirinakax janiw munaskiti, ukatx qullqix chiqak lurayirinakat ukhamarak achuyirinakat apthapiñatakiwa. Shivaji jupax pä impuesto apthapiñ uñt’ayi, ukax Chauth ukat Sardeshmukhi satawa. Jupax reinoparux pusi provincianakaruw jaljatayna, sapa provinciax mä Mamlatdar ukan p’iqinchatawa. Ayllux unidad de administración ukan jisk’akiwa ukatx p’iqinchiripax Deshpande sutimp uñt’atawa, jupax Village Panchayat uksan p’iqinchiripawa. Shivaji jupax mä ch’aman pallapallanak ch’amanchawayi, walja fortalezas estratégicas ukanakaw lurawayi, fronteranakapar jark’aqañataki ukhamarak mä ch’aman presencia naval ukar Konkan ukat Goan costas ukanakan uñstayañataki. 

Demise ukat Legacy Shivaji jupanakax 52 maraniw 3 uru achuqa phaxsit 1680 maran Raigad Fort ukan jiwapxatayna, disenteria usump usuntasa. Mä ch’axwawi sucesión ukax Sambhaji jilïr yuqapampi Soyrabai kimsïr warmipampix 10 marani Rajaram yuqapan sutipxar jiwatapatw uñstawayi. Sambhaji jupax Rajaram waynarux tronopat jaqunukuwayi ukat jupa pachpaw 20 urunak saraqkipan chinuqa phaxsit 1680 maranx trono ukar makhatawayi.mogul-maratha ch’axwawinakax Shivaji jiwatapatx sarantaskakiwa ukatx maratha jach’a kankañax wali jisk’achasiwayi. Ukampirus ukax Madhavrao Peshwa waynaw kutt’ayawayi jupax maratha jach’a kankañap kutt’ayawayi ukat Norte de India uksanx autoridadap utt’ayawayi.

12:16 PM

ছাত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজ

 ছাত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজ


নাম: শিৱাজী ভনছলে
জন্ম তাৰিখ: ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৬৩০
জন্মস্থান: শিৱনেৰী দুৰ্গ, পুনে জিলা, মহাৰাষ্ট্ৰ
পিতৃ-মাতৃ: শ্বাহাজী ভনছলে (পিতৃ) আৰু জিজাবাই (মাতৃ)
ৰাজত্বকাল: ১৬৭৪–১৬৮০
পত্নী: ছাইবাই, সোয়াৰবাই, পুতলাবৈ, সৰৱবাই , লক্ষ্মীবাই, কশীবাই
সন্তান: সম্ব্ভজী, ৰাজাৰাম, সখুবাই নিম্বলকাৰ, ৰাবাই জধৱ, অম্বিকাবাই মহাদিক, ৰাজকুমাৰীবাই শিৰকে
ধৰ্ম: হিন্দু ধৰ্মৰ
মৃত্যু: এপ্ৰিল ৩, ১৬৮০
ক্ষমতাৰ আসন: ৰায়গদৰ আসন, মহাৰাষ্ট্ৰা, মহাৰাষ্ট্ৰাতীয়া, মহাৰাষ্ট্ৰাতীয়া, মহাৰাষ্ট্ৰা আৰু মহাৰাষ্ট্ৰাত্যাৰ আসন: সামহাহাতৰ আসন: সামহাহাতৰ আসন: সামহাহাতৰ আসন: সামভহাইৰ আসন: মহাৰাষ্ট্ৰা চাদৰা, মহাৰাষ্ট্ৰা চাদৰা, মহাৰাষ্ট্ৰা চাদৰা, মহাৰাষ্ট্ৰা চাদৰাৰ
আসন

পশ্চিম ভাৰতৰ মাৰাঠা সাম্ৰাজ্য। তেওঁক তেওঁৰ সময়ৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ যোদ্ধা হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু আজিও তেওঁৰ এই কাৰ্যকলাপৰ কাহিনী লোককথাৰ অংশ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। নিজৰ বীৰত্ব আৰু মহান প্ৰশাসনিক দক্ষতাৰে শিৱাজীয়ে বিজাপুৰৰ অৱনতি ঘটা আদিলশাহী চুলতানীৰ পৰা এটা এনক্লেভ খোদিত কৰিছিল। অৱশেষত ই মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যৰ আদিম হৈ পৰে। নিজৰ শাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ পিছত শিৱাজীয়ে অনুশাসিত সামৰিক আৰু সুপ্ৰতিষ্ঠিত প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থাৰ সহায়ত এক দক্ষ আৰু প্ৰগতিশীল প্ৰশাসন ৰূপায়ণ কৰে। শিৱাজী তেওঁৰ উদ্ভাৱনীমূলক সামৰিক কৌশলৰ বাবে সুপৰিচিত যিয়ে ভূগোল, গতি, আৰু আচৰিতৰ দৰে কৌশলগত কাৰকৰ সহায় লৈ অগতানুগতিক পদ্ধতিক কেন্দ্ৰ কৰি তেওঁৰ অধিক শক্তিশালী শত্ৰুক পৰাস্ত কৰিছিল।

শৈশৱ আৰু প্ৰাথমিক জীৱন
১৬৩০ চনৰ ১৯ ​​ফেব্ৰুৱাৰীত পুনে জিলাৰ জুন্নাৰ চহৰৰ সমীপৰ শিৱনেৰী গড়ত শ্বাহাজী ভোছলে আৰু জিজাবাইৰ ঘৰত শিৱাজী ভোছলেৰ জন্ম হয়। শিৱাজীৰ পিতৃ শ্বাহাজীয়ে বিজাপুৰী চুলতানিত - বিজাপুৰ, আহমেদনগৰ, আৰু গোলকণ্ডাৰ মাজত ত্ৰিপাক্ষিক সংঘৰ সেৱাত আছিল, এজন সেনাপতি হিচাপে। পুনেৰ সমীপতে তেওঁৰ এখন জয়ীগৰ্দাৰীও আছিল। শিৱাজীৰ মাতৃ জিজাবাই আছিল সিন্ধখেড নেতা লখুজীৰাও জাধৱৰ কন্যা আৰু গভীৰ ধৰ্মীয় মহিলা। বিশেষকৈ শিৱাজী মাকৰ লগত ঘনিষ্ঠ আছিল যিয়ে তেওঁৰ মনত সঠিক-অনুচিতৰ কঠোৰ জ্ঞান জগাই তুলিছিল। যিহেতু শ্বাহাজীয়ে বেছিভাগ সময় পুনেৰ বাহিৰত কটায়, সেয়েহে শিৱাজীৰ শিক্ষা চোৱাচিতাৰ দায়িত্ব এটা সৰু মন্ত্ৰী পৰিষদৰ কান্ধত আছিল য’ত আছিল এজন পেশ্বৱা (শমৰাও নীলকান্ত),এজন মজুমদাৰ (বালকৃষ্ণ পন্ত), এজন সবনী (ৰঘুনাথ বল্লাল), এজন ডাবীৰ (সোনোপন্ত) আৰু এজন মুখ্য শিক্ষক (দাডোজী কণ্ডেও)। কানহোজী জেধে আৰু বাজী পাছলকাৰক শিৱাজীক সামৰিক আৰু যুদ্ধ কলাৰ প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। ১৬৪০ চনত ছাইবাই নিম্বালকাৰৰ সৈতে শিৱাজীৰ বিবাহ হয়।
শিৱাজী অতি কম বয়সৰ পৰাই জন্মগত নেতা হৈ পৰিল। এজন সক্ৰিয় বহিঃজগতৰ মানুহ, শিৱনেৰী দুৰ্গবোৰক আগুৰি থকা সহয়াদ্ৰী পৰ্বতমালা অন্বেষণ কৰি হাতৰ পিছফালৰ দৰে অঞ্চলটো চিনি পালে। ১৫ বছৰ বয়সলৈকে তেওঁ মাভাল অঞ্চলৰ পৰা বিশ্বাসী সৈনিকৰ এটা দল জমা কৰিছিল যিয়ে পিছলৈ তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক বিজয়ত সহায় কৰিছিল।

বিজাপুৰৰ সৈতে সংগ্ৰাম
১৬৪৫ চনৰ ভিতৰত শিৱাজীয়ে পুনেৰ আশে-পাশে থকা বিজাপুৰ চুলতানীৰ অধীনৰ পৰা কেইবাটাও কৌশলগত নিয়ন্ত্ৰণ লাভ কৰে – ইনায়ত খানৰ পৰা টোৰ্না, ফিৰাংগোজীৰ পৰা চাকন, আদিল শ্বাহী ৰাজ্যপালৰ পৰা কণ্ডানা, লগতে সিংগড় আৰু পুৰন্দৰ। তেওঁৰ সফলতাৰ পিছত তেওঁ মহম্মদ আদিল শ্বাহৰ বাবে ভাবুকি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল যিয়ে ১৬৪৮ চনত শ্বাহাজীক কাৰাগাৰত বন্দী কৰাৰ নিৰ্দেশ দিছিল। ১৬৬৫ চনত শ্বাহাজীৰ মৃত্যুৰ পিছত বিজাপুৰী জয়গীৰদাৰ চন্দ্ৰৰাও মৰেৰ পৰা জাৱলী উপত্যকা অধিগ্ৰহণ কৰি শিৱাজীয়ে পুনৰ বিজয় আৰম্ভ কৰে। মহম্মদ আদিল শ্বাহে শিৱাজীক বশ কৰিবলৈ নিজৰ নিয়োগৰ শক্তিশালী সেনাপতি আফজল খানক পঠিয়াইছিল।
১৬৫৯ চনৰ ১০ নৱেম্বৰত দুয়োজনে ব্যক্তিগত সাক্ষাৎকাৰত আলোচনাৰ চৰ্তসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে। শিৱাজীয়ে ইয়াক ফান্দ হ’ব বুলি আশা কৰিছিল আৰু তেওঁ কৱচ পিন্ধি আৰু ধাতুৰ বাঘৰ নখ এটা লুকুৱাই সাজু হৈ আহিছিল। আফজল খানে যেতিয়া শিৱাজীক ডেগাৰেৰে আক্ৰমণ কৰে তেতিয়া শিৱাজীক তেওঁৰ কৱচেৰে ৰক্ষা কৰে আৰু শিৱাজীয়ে প্ৰতিশোধ ল’লে আফজল খানক বাঘৰ নখৰে আক্ৰমণ কৰি মৃত্যুমুখত পৰে। তেওঁ নিজৰ বাহিনীক নেতাহীন বিজাপুৰী দলৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। প্ৰতাপগড়ৰ যুদ্ধত শিৱাজীৰ বাবে বিজয় সহজ আছিল, য'ত প্ৰায় ৩০০০ বিজাপুৰী সৈনিকক মাৰাঠা বাহিনীয়ে নিহত কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত মহম্মদ আদিল শ্বাহে জেনেৰেল ৰুষ্টম জামানৰ কমাণ্ডত বৃহৎ সেনাবাহিনী পঠিয়াইছিল যিয়ে কলহাপুৰ যুদ্ধত শিৱাজীৰ সন্মুখীন হৈছিল। কৌশলগত যুদ্ধত শিৱাজীয়ে বিজয় নিশ্চিত কৰাৰ ফলত সেনাপতিজনে প্ৰাণ ৰক্ষাৰ বাবে পলায়ন কৰে। মহম্মদ আদিল শ্বাহে অৱশেষত জয়লাভ কৰে যেতিয়া তেওঁৰ সেনাপতি ছিদ্দি জৌহাৰে ১৬৬০ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত পানহলাৰ দুৰ্গ সফলতাৰে ঘেৰাও কৰে।পিছলৈ ১৬৭৩ চনত শিৱাজীয়ে পানহলৰ দুৰ্গ পুনৰ দখল কৰে।মোগলৰ সৈতে

সংঘাত
বিজাপুৰী চুলতানতাৰ সৈতে শিৱাজীৰ সংঘাত আৰু অবিৰত বিজয়ে তেওঁক মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেবৰ ৰাডাৰৰ অধীনলৈ আনিছিল। ঔৰংজেবে তেওঁক নিজৰ সাম্ৰাজ্যবাদী উদ্দেশ্য সম্প্ৰসাৰণৰ ভাবুকি হিচাপে দেখি মাৰাঠা ভাবুকি নিৰ্মূল কৰাত নিজৰ প্ৰচেষ্টা কেন্দ্ৰীভূত কৰিছিল। ১৯৫৭ চনত শিৱাজীৰ সেনাপতিসকলে আহমেদনগৰ আৰু জুন্নাৰৰ ওচৰৰ মোগল ভূখণ্ডত অভিযান চলাই লুণ্ঠন চলাই সংঘৰ্ষ আৰম্ভ হয়। কিন্তু বাৰিষাৰ আগমন আৰু দিল্লীলৈ উভতি অহা উত্তৰাধিকাৰৰ যুঁজত ঔৰংজেবৰ প্ৰতিশোধ ব্যৰ্থ হয়। ঔৰংজেবে ডেকানৰ গৱৰ্ণৰ শয়স্তা খান আৰু তেওঁৰ মাতৃৰ ফালৰ পৰা ককাকক শিৱাজীক বশ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। শইস্তা খানে শিৱাজীৰ বিৰুদ্ধে ব্যাপক আক্ৰমণ চলায়, তেওঁৰ নিয়ন্ত্ৰণত থকা কেইবাটাও দুৰ্গ আনকি তেওঁৰ ৰাজধানী পুনাও দখল কৰে। শিৱাজীয়ে প্ৰত্যুত্তৰ দি শইস্তা খানৰ ওপৰত চুৰিকাঘাত আক্ৰমণ চলাই শেষত তেওঁক আঘাত কৰি পুনাৰ পৰা উচ্ছেদ কৰে। পিছলৈ শইস্তা খানে শিৱাজীৰ ওপৰত একাধিক আক্ৰমণৰ ব্যৱস্থা কৰে, যাৰ ফলত কংকন অঞ্চলত তেওঁৰ গড়ৰ দখল বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পায়। ক্ষীণ হৈ পৰা ৰাজকোষ পুনৰ ভৰাই তুলিবলৈ শিৱাজীয়ে মোগলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যৱসায়িক কেন্দ্ৰ চুৰাত আক্ৰমণ কৰি মোগলৰ ধন লুট কৰে। এজন ক্ৰোধিত ঔৰংজেবে ১ লাখ ৫০ হাজাৰ সৈন্যবাহিনী লৈ তেওঁৰ মুখ্য সেনাপতি জয় সিংহ প্ৰথম পঠিয়াইছিল। মোগল বাহিনীয়ে যথেষ্ট ডেণ্ট কৰিছিল, শিৱাজীৰ নিয়ন্ত্ৰণত থকা দুৰ্গসমূহ ঘেৰাও কৰিছিল, ধন উলিয়াইছিল আৰু তেওঁলোকৰ পিছত সৈনিকক বধ কৰিছিল। শিৱাজীয়ে ঔৰংজেবৰ সৈতে আৰু অধিক প্ৰাণ হেৰুৱাব নোৱাৰাৰ বাবে চুক্তিত উপনীত হ’বলৈ সন্মত হয় আৰু ১৬৬৫ চনৰ ১১ জুনত শিৱাজী আৰু জয়সিংহৰ মাজত পুৰন্দৰ সন্ধি স্বাক্ষৰিত হয় ৰাজ্য. ঔৰংজেবে আফগানিস্তানত মোগল সাম্ৰাজ্যসমূহ সুদৃঢ় কৰাৰ বাবে নিজৰ সামৰিক শক্তি ব্যৱহাৰ কৰাৰ লক্ষ্যৰে শিৱাজীক আগ্ৰালৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। আঠ বছৰীয়া পুত্ৰ সম্ভাজীক লৈ শিৱাজীয়ে আগ্ৰালৈ যাত্ৰা কৰিছিল আৰু ঔৰংজেবে তেওঁৰ প্ৰতি কৰা ব্যৱহাৰত ক্ষুন্ন হৈছিল। তেওঁ আদালতৰ পৰা ধুমুহাৰ দৰে ওলাই আহিছিল আৰু এজন ক্ষুন্ন ঔৰংজেবে তেওঁক গৃহবন্দী কৰি ৰাখিছিল। কিন্তু শিৱাজীয়ে আকৌ এবাৰ নিজৰ বুদ্ধিমত্তা আৰু ধূৰ্ততাৰে কাৰাগাৰৰ পৰা ৰক্ষা পৰিল। তেওঁ তীব্ৰ অসুস্থতাৰ অভিনয় কৰি প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে প্ৰসাদ হিচাপে মন্দিৰলৈ পঠিয়াবলৈ মিঠাইৰ টোপোলাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে। তেওঁ এজন বাহকৰ বেশ ধৰি নিজৰ পুত্ৰক এটা ঝুৰিত লুকুৱাই ৰাখে আৰু ১৬৬৬ চনৰ ১৭ আগষ্টত পলায়ন কৰে।পৰৱৰ্তী সময়ত মোগল চৰ্দাৰ যশৱন্ত সিঙৰ জৰিয়তে অহৰহ মধ্যস্থতা কৰি মোগল আৰু মাৰাঠা শত্ৰুতা বহু পৰিমাণে শান্ত হয়। ১৬৭০ চনলৈকে শান্তি চলিছিল, তাৰ পিছত শিৱাজীয়ে মোগলৰ বিৰুদ্ধে সৰ্বাত্মক অপৰাধ আৰম্ভ কৰিছিল। চাৰি মাহৰ ভিতৰতে তেওঁ মোগলে ঘেৰাও কৰি ৰখা প্ৰায়বোৰ ভূখণ্ড উদ্ধাৰ কৰে।

ইংৰাজীৰ সৈতে সম্পৰ্ক
ৰাজত্বকালৰ প্ৰাৰম্ভিক দিনত শিৱাজীয়ে ইংৰাজৰ সৈতে আন্তৰিক সম্পৰ্ক বজাই ৰাখিছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে ১৬৬০ চনত পানহলাৰ দুৰ্গ দখল কৰাত বিজাপুৰী চুলতানীক তেওঁৰ বিৰুদ্ধে হোৱা সংঘাতত সমৰ্থন কৰা নাছিল।গতিকে ১৬৭০ চনত শিৱাজীয়ে বম্বেত ইংৰাজৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন কৰিছিল তেওঁলোকে তেওঁক বিক্ৰী নকৰাৰ বাবে যুদ্ধৰ সামগ্ৰী। এই সংঘাত ১৯৭১ চনতো চলি থাকিল, যেতিয়া পুনৰ ইংৰাজে দণ্ডা-ৰাজপুৰীৰ আক্ৰমণত তেওঁলোকৰ সমৰ্থন অস্বীকাৰ কৰিলে, আৰু তেওঁ ৰাজাপুৰৰ ইংৰাজ কাৰখানাবোৰ লুটপাত কৰিলে। দুয়োটা দলৰ মাজত কাৰ্যকৰী হ’বলৈ হোৱা অসংখ্য আলোচনা বিফল হৈছিল আৰু ইংৰাজে তেওঁৰ এই প্ৰচেষ্টাক সমৰ্থন নিদিলে।

ৰাজ অভিষেক আৰু বিজয়
পুনা আৰু কংকনৰ কাষৰীয়া ভূখণ্ডসমূহৰ ওপৰত যথেষ্ট নিয়ন্ত্ৰণ সুদৃঢ় কৰাৰ পিছত শিৱাজীয়ে ৰজাৰ উপাধি গ্ৰহণ কৰি দক্ষিণত প্ৰথম হিন্দু সাৰ্বভৌমত্ব স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়, যিটো এতিয়ালৈকে মুছলমানৰ আধিপত্য আছিল। ১৬৭৪ চনৰ ৬ জুনত ৰায়গাড়ত এক বিশদ ৰাজ অভিষেক অনুষ্ঠানত তেওঁক মাৰাঠাৰ ৰজাৰ মুকুট পিন্ধোৱা হয়। প্ৰায় ৫০ হাজাৰ লোকৰ সমাৱেশৰ সন্মুখত পণ্ডিত গগা ভট্টে আঁত ধৰে ৰাজ অভিষেক। তেওঁ ছত্ৰপতি (পৰম সাৰ্বভৌম), শককৰ্ত (এটা যুগৰ প্ৰতিষ্ঠাপক), ক্ষত্ৰীয় কুলবন্ত (ক্ষত্ৰিয়ৰ মুৰব্বী) আৰু হাইন্দৱ ধৰ্মধৰক (হিন্দু ধৰ্মৰ পবিত্ৰতাক উন্নীত কৰা) আদি কেইবাটাও উপাধি গ্ৰহণ কৰিছিল।
ৰাজ অভিষেকৰ পিছত শিৱাজীৰ নিৰ্দেশত মাৰাঠাসকলে ডেক্কানৰ অধিকাংশ ৰাজ্যক হিন্দু সাৰ্বভৌমত্বৰ অধীনত একত্ৰিত কৰাৰ বাবে আগ্ৰাসী বিজয় প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ খাণ্ডেশ, বিজাপুৰ, কাৰৱাৰ, কলকাপুৰ, জাঞ্জিৰা, ৰামনগৰ আৰু বেলগাম জয় কৰে। তেওঁ আদিল শ্বাহী শাসকসকলৰ নিয়ন্ত্ৰিত ভেল্লোৰ আৰু জিংগীত থকা দুৰ্গসমূহ দখল কৰে। তাঞ্জাভুৰ আৰু মহীশূৰক লৈ তেওঁৰ অংশীদাৰিত্বক লৈও তেওঁৰ সতি-সন্ততি ভেংকোজীৰ সৈতে বুজাবুজি হৈছিল। তেওঁৰ লক্ষ্য আছিল ডেকান ৰাজ্যসমূহক থলুৱা হিন্দু শাসকৰ শাসনৰ অধীনত একত্ৰিত কৰি মুছলমান, মোগলৰ দৰে বাহিৰৰ লোকৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

প্ৰশাসন
তেওঁৰ ৰাজত্বকালত মাৰাঠা প্ৰশাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় য'ত ছাত্ৰপতি সৰ্বোচ্চ সাৰ্বভৌম আছিল আৰু বিভিন্ন নীতিৰ সঠিক বলবৎকৰণৰ তদাৰক কৰিবলৈ আঠজনীয়া মন্ত্ৰীৰ এটা দল নিযুক্ত কৰা হয়। এই আঠজন মন্ত্ৰীয়ে পোনপটীয়াকৈ শিৱাজীৰ ওচৰত ৰিপৰ্ট দিছিল আৰু ৰজাই প্ৰণয়ন কৰা নীতিসমূহ কাৰ্যকৰী কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট ক্ষমতা দিয়া হৈছিল। এই আঠজন মন্ত্ৰী আছিল –
(১) পেশ্বৱা বা প্ৰধানমন্ত্ৰী, যি সাধাৰণ প্ৰশাসনৰ মুৰব্বী আছিল আৰু তেওঁৰ অনুপস্থিতিত ৰজাৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
(২) মজুমদাৰ বা নিৰীক্ষকৰ দায়িত্ব আছিল ৰাজ্যৰ আৰ্থিক স্বাস্থ্য বজাই ৰখাৰ
(৩) পণ্ডিতৰাও বা মুখ্য আধ্যাত্মিক মুৰব্বীৰ দায়িত্ব আছিল দৈত্যৰ আধ্যাত্মিক মংগলৰ তদাৰক কৰা, ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ তাৰিখ নিৰ্ধাৰণ কৰা আৰু গ্ৰহণ কৰা দাতব্য কাৰ্যসূচীৰ তদাৰক কৰা ৰজাৰ দ্বাৰা।
(৪) বৈদেশিক নীতিৰ বিষয়ত ৰজাক পৰামৰ্শ দিয়াৰ দায়িত্ব ডাবীৰ বা বৈদেশিক সচিবক অৰ্পণ কৰা হৈছিল।
(৫) সেনাপতি বা মিলিটাৰী জেনেৰেলৰ দায়িত্বত আছিল সামৰিক বাহিনীৰ সংগঠন, নিযুক্তি আৰু সৈনিকৰ প্ৰশিক্ষণকে ধৰি প্ৰতিটো দিশ চোৱাচিতা কৰা। যুদ্ধৰ সময়ত ৰজাৰ কৌশলগত উপদেষ্টাও আছিল।
(৬) ন্যায়ধীশ বা মুখ্য ন্যায়াধীশে আইনৰ প্ৰণয়ন আৰু ইয়াৰ পৰৱৰ্তী বলবৎকৰণ, দেৱানী, ন্যায়িক লগতে সামৰিকও দেখিছিল।
(৭) ৰজাই দৈনন্দিন জীৱনত কৰা সকলো কামৰ বিশদ লিপি ৰখাৰ দায়িত্ব মন্ত্ৰী বা বুৰঞ্জীকাৰৰ আছিল।
(৮) ৰাজকীয় চিঠিপত্ৰৰ দায়িত্বত আছিল শচীভ বা অধীক্ষক।

শিৱাজীয়ে তেওঁৰ দৰবাৰত প্ৰচলিত ৰজা ভাষা পাৰ্চী ভাষাৰ পৰিৱৰ্তে মাৰাঠী আৰু সংস্কৃত ভাষাৰ ব্যৱহাৰক জোৰদাৰভাৱে প্ৰচাৰ কৰিছিল। আনকি তেওঁ নিজৰ হিন্দু শাসনক উচ্চাৰণ কৰিবলৈ নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত থকা দুৰ্গবোৰৰ নাম সংস্কৃত নামলৈ সলনি কৰিছিল। যদিও শিৱাজী নিজেই এজন ভক্তিময় হিন্দু আছিল, তথাপিও তেওঁ নিজৰ শাসনত থকা সকলো ধৰ্মৰ প্ৰতি সহনশীলতাৰ প্ৰসাৰ ঘটাইছিল। তেওঁৰ প্ৰশাসনিক নীতি বিষয় অনুকূল আৰু মানৱীয় আছিল, আৰু তেওঁৰ শাসনত নাৰীৰ স্বাধীনতাক উৎসাহিত কৰিছিল।তেওঁ জাতি বৈষম্যৰ কঠোৰ বিৰোধী আছিল আৰু তেওঁৰ দৰবাৰত সকলো জাতিৰ লোকক নিয়োগ কৰিছিল। তেওঁ কৃষক আৰু ৰাজ্যৰ মাজত মধ্যভোগীৰ প্ৰয়োজনীয়তা নাইকিয়া কৰি উৎপাদক আৰু উৎপাদকৰ পৰা পোনপটীয়াকৈ ৰাজহ সংগ্ৰহ কৰি ৰ্যোতৱাৰী ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰে। শিৱাজীয়ে চৌথ আৰু চৰ্দেশমুখী নামৰ দুটা কৰ সংগ্ৰহৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে। তেওঁ নিজৰ ৰাজ্য চাৰিটা প্ৰদেশত বিভক্ত কৰিছিল, প্ৰত্যেকৰে মুৰব্বী আছিল এজন মমলাতদাৰ। গাঁও আছিল প্ৰশাসনৰ আটাইতকৈ সৰু একক আৰু মুৰব্বীজনৰ উপাধি আছিল দেশপাণ্ডে, যিয়ে গাঁও পঞ্চায়তৰ নেতৃত্ব দিছিল। শিৱাজীয়ে শক্তিশালী সামৰিক বাহিনী বজাই ৰাখিছিল, নিজৰ সীমা সুৰক্ষিত কৰিবলৈ কেইবাটাও কৌশলগত দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু কোংকন আৰু গোৱান উপকূলত শক্তিশালী নৌসেনাৰ উপস্থিতি গঢ়ি তুলিছিল। 

ডিমিছ আৰু লেগেচি শিৱাজীৰ ৫২ বছৰ বয়সত ১৬৮০ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত ৰায়গদ দুৰ্গত ডিচেণ্ট্ৰি ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হয়। ১০ বছৰীয়া পুত্ৰ ৰাজাৰমৰ হৈ তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ সম্ভাজী আৰু তৃতীয় পত্নী সোয়ৰাবাইৰ মাজত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত উত্তৰাধিকাৰৰ সংঘাতৰ সৃষ্টি হয়। ১৬৮০ চনৰ ২০ জুনত সম্ভাজীয়ে যুৱ ৰাজাৰামক সিংহাসনৰ পৰা বঞ্চিত কৰি নিজেই সিংহাসনত আৰোহণ কৰে।শিৱাজীৰ মৃত্যুৰ পিছতো মোগল-মাৰাঠা সংঘাত অব্যাহত থাকে আৰু মাৰাঠাৰ গৌৰৱ বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পায়। অৱশ্যে ইয়াক পুনৰ দখল কৰে যুৱক মাধৱৰাও পেশ্বৱাই যিয়ে মাৰাঠা গৌৰৱ পুনৰ লাভ কৰি উত্তৰ ভাৰতৰ ওপৰত নিজৰ কৰ্তৃত্ব প্ৰতিষ্ঠা কৰে।